บางทีถ้าส่งเขาไปโรงพยาบาลใหญ่อาจจะมีทางช่วย แต่ถ้ายืดเวลาไปอีกสองวันคงไม่มีทางช่วยแล้วจริงๆ ดังนั้นเธอจึงต้องการพาเย่เทียนเฉินไปส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจรักษา
“ฉันไม่เห็นด้วย เธอจะเข้าใจเทียนเฉินมากแค่ไหนกัน? รู้จักเขามากกว่าฉันเหรอ? ในเมื่อเขาสั่งพวกอู๋เสวี่ยไว้แล้วว่าให้พาเขากลับมาส่งแล้วจะนั่งขัดสมาธิโดยไม่ขยับเขยื้อนก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเทียนเฉินมีเหตุผลของเขาอยู่ ฉันเชื่อในการตัดสินใจของเทียนเฉิน ถ้าพวกเราไม่ฟังคำพูดของเขาแล้วพาเขาไปส่งโรงพยาบาลใหญ่เพื่อรักษาอาจจะทำให้เขาตายไปจริงๆ ก็ได้!” ฉีหรูเสวี่ยพูดโดยไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
“เธอ…คุณน้าหลัว เชี่ยนเหวิน พวกเราจะปล่อยให้ยืดเยื้อแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ควรพาเทียนเฉินไปรักษาที่โรงพยาบาล พวกเราต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์!” เสี้ยวหยาเห็นว่าฉีหรูเสวี่ยไม่เข้าข้างตนก็มองไปยังหลัวเยี่ยนและเย่เชี่ยนเหวินแล้วพูดขึ้น
“วิทยาศาสตร์เหรอ? เธอคิดว่าเธอเรียนหนังสือมามากแล้วเหรอไง? ฉันเองก็เพิ่งกลับมาจากการไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศ M ฉันยังเข้าใจวิทยาศาสตร์ยิ่งกว่าเธอมาก ฉันแค่อยากจะบอกเธอว่า บางเรื่องก็ไม่สามารถใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ไปอธิบายและตัดสินใจ