ไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งยอดฝีมือของสำนักต่างๆ ในตอนตายจะทำเช่นนี้ทั้งนั้น เนื่องจากพวกเขาไม่อยากให้ศัตรูรู้เคล็ดวิชาของสำนักตนจึงคิดวิธีการระเบิดตัวเองออกมา
วิ้งๆๆ!
กระบี่เซียวหยวน กระบี่ไท่อาและกระบี่อวี๋ฉางต่างเข้าไปอยู่ในร่างกายของเย่เทียนเฉิน เย่เทียนเฉินเหมือนกับมนุษย์เลือดอย่างไรอย่างนั้น ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยเลือดที่กำลังไหลลงมาไม่หยุด เขามองไปด้านหน้าอย่างเย็นชา คิดถึงคำพูดของมัตสึโมโตะชิโมะเค็น มัตสึโมโตะชิโมะเค็นยังไม่ได้ฟื้นฟูพลังจนถึงขีดสุด และต่อให้มัตสึโมโตะชิโมะเค็นฟื้นฟูพลังไปจนถึงขีดสุดเขาก็ยังรับกระบวนท่าของจักรพรรดิดาบไม่ได้ นี่เป็นการแสดงให้เห็นว่าเส้นทางเบื้องหน้าของเย่เทียนเฉินยังยากลำบากมาก ความเป็นความยังคงยากจะคาดเดา
“พี่ใหญ่…” อู๋เสวี่ยเอ่ยปากเรียก
“ไปเถอะ พาพี่น้องที่ยังมีชีวิตอยู่ออกไปจากที่นี่!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเรียบเฉย
อู๋เสวี่ยมองไปยังร่างกายอันเหนื่อยล้าของเย่เทียนเฉิน ทั่วทั้งร่างล้วนเต็มไปด้วยเลือด เดินมุ่งไปเบื้องหน้าทีละก้าว เสื้อคลุมจ้าวสวรรค์บนร่างถูกเลือดอาบย้อมไปนานแล้ว ชุดคลุดลากยาวจนหายไปท่ามกลางเมืองเทียนซา
เจ็ดวันเจ็ดคืนต่อมา เย่เทียนเฉินยัง
