คงนั่งขัดสมาธิอยู่ในคฤหาสน์โดยไม่ขยับเขยื้อน ตั้งแต่สู้กับพวกสารเลวของสำนักโฮคุชินอิตโตริวและฆ่ามัตสึโมโตะชิโมะเค็นไป เย่เทียนเฉินก็กลับมาที่คฤหาสน์ นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องมาโดยตลอด ไม่กินไม่ดื่มเจ็ดวันเจ็ดคืนแล้ว
ในระยะเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนนี้ หลัวเยี่ยน เย่เชี่ยนเหวิน ฉีหรูเสวี่ยและเสี้ยวหยา ทั้งสี่ต่างก็คอยดูแลมาโดยตลอด ในใจรู้สึกร้อนใจมาก เย่เทียนเฉินยังไม่ได้สติกลับมา ตั้งแต่เจ็ดวันก่อนที่อู๋เสวี่ยพาเย่เทียนเฉินกลับมาส่ง เย่เทียนเฉินก็นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องบนเตียงของตัวเอง ไม่เคลื่อนไหวมาเจ็ดวันเจ็ดคืนแล้ว ระหว่างนั้นอู๋เสวี่ยและสมาชิกกลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมดต่างมาเยี่ยมกันหลายครั้ง พวกอู๋เสวี่ยต่างร้อนใจจนมีเหงื่อเต็มหน้าแต่กลับคิดหาวิธีไม่ได้ พวกเขาไม่รู้ว่าพี่ใหญ่เย่เทียนเฉินเป็นอะไร บาดเจ็บขนาดไหนกันแน่ หมอธรรมดารักษาไม่ได้ อาการบาดเจ็บนี้เกรงว่าต่อให้เป็นหมอที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกก็คงไร้หนทาง
“ลูก ทำไมลูกยังไม่ตื่นอีก ตื่นมาคุยกับแม่หน่อยเถอะ!” หลัวเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล กุมมือเย่เทียนเฉินแล้วเอ่ยขึ้น
ในตอนที่เย่เทียนเฉินถูกส่งกลับมายังคฤหาสน์ เมื่อ
