แต่กลับไม่ได้ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ดูท่าทางปราณสังหารนี้จะแข็งแกร่งมาก หากถูกเข้าไปอีกหลายครั้ง เขาเย่เทียนเฉินคงต้องตายแน่นอน
ในตอนนี้มัตสึโมโตะชิโมะเค็นยืนอยู่บริเวณที่ห่างจากเย่เทียนเฉินหลายร้อยเมตร มือซ้ายของเขากำปลอกดาบ มือขวากำด้ามดาบ ดาบยังไม่ทันชักออกมาจากฝัก เพียงแค่ดึงออกมาเล็กน้อยเท่านั้นก็ส่งปราณดาบที่ทำให้เย่เทียนเฉินเกือบตายออกมาได้แล้ว ทำให้เขาต้องเหน็บหนาวในใจจริงๆ เพลงดาบโฮคชินของชายชราคนนี้แข็งแกร่งมากเมื่อถูกใช้ออกมาจากมือของเขา ไม่อาจนำฮิคาวะและคาเมดะอิจิโร่ไปเทียบได้เลยจริงๆ
“แกคิดว่าแกแข็งแกร่งมากหรือไง? ฉันจะบอกแกให้ ถ้าฉันคิดจะฆ่าแกก็ง่ายเหมือนฆ่าหมูฆ่าหมา ก่อนหน้านี้ฉันแค่เล่นเป็นเพื่อนแกเท่านั้น!” มัตสึโมโตะชิโมะเค็นมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างดุดัน
เย่เทียนเฉินไม่ได้พูดอะไร โบกมือขวาออกไป กระบี่เซียวหยวนปรากฏในมือของเขาโดยพลัน เขายืนมองมัตสึโมโตะชิโมะเค็นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขารู้ว่ามัตสึโมโตะชิโมะเค็นยังไม่ได้ลงมือเต็มที่ เรื่องนี้เขาสัมผัสได้ ถ้าหากชายชราคนนี้มีความสามารถแค่นี้ เกรงว่าคงไม่อาจข่มฮิคาวะที่ยโสโอหังได้
“คนของแกไม่ใช่คู่ต่อสู
