กลายเป็นผุยผงในพริบตา ไม่สามารถสกัดกั้นได้แม้เพียงชั่วครู่ เย่เทียนเฉินกลับยังคงถอยหลังอยู่ต่อไป เนื่องจากไอสังหารของประกายแสงนี้แข็งแกร่งเกินไป เขารู้ว่าตนรับตรงๆ ไม่ไหว และเขาเองก็ไม่รนหาที่ตายอย่างโง่งม
ฉูด!
เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมา แขนซ้ายของเย่เทียนเฉินถูกประกายแสงกวาดผ่านเล็กน้อย ทันใดนั้นมีเลือดพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากระดูกบริเวณแขนซ้ายของตนถูกฟันขาด หากไม่ใช่ว่าเขาถอยอย่างรวดเร็ว เกรงว่าประกายแสงที่กวาดผ่านมานี้คงฟันเขาจนแยกเป็นหลายท่อนแล้ว
มือซ้ายกำแน่น พลังอันอบอุ่นที่จางรั่วถงเหลือทิ้งไว้ในร่างกายของเขารวมอยู่บริเวณบาดแผลอย่างรวดเร็ว ป้องกันอาการบาดเจ็บทั้งยังเริ่มฟื้นสภาพ แต่ในใจของเย่เทียนเฉินก็ต้องตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก ปราณสังหารสายนี้ร้ายกาจเกินไปแล้วจริงๆ ไม่รู้ว่าร่างกายของจางรั่วถงเป็นอย่างไร พลังในการฟื้นฟูแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้หลายครั้งที่เย่เทียนเฉินได้รับบาดเจ็บ ต่อให้อยู่ในการต่อสู้ พลังอันอบอุ่นในร่างกายก็สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ตอนนี้พลังอันอบอุ่นสายนั้นทำเพียงหยุดการแพร่กระจายของบาดแผล
