ังไม่สามารถทำลายฝ่ามือที่ตนซัดออกไปสุดแรงได้จึงพูดอย่างลำพองใจ
“เป็นไปได้หรือเปล่าแกก็ดูเองแล้วกัน ทำไมต้องพูดจาไร้สาระด้วย!” เย่เทียนเฉินไม่มองท่าชายหนังสือแม้เพียงสายตา ยังคงเคลื่อนไหวร่ายรำตามใจ รอบๆ ร่างกายของเขาปรากฏรอยประทับฝ่ามือออกมานับพันนับหมื่น ทั้งหมดต่างเกิดจากพลังที่แท้จริงของเขาและถูกเขาควบคุมไว้แล้ว
“ได้ ฉันจะดูสิว่าแกจะปากดีได้ถึงเมื่อไหร่ จะตายยังไง!” มัตสึโมโตะชิโมะเค็นพูดอย่างดุดัน
“เดี๋ยวแกก็จะรู้เอง…ไป!”
ทันใดนั้น เย่เทียนเฉินตะโกนเสียงดัง ฝ่ามือทั้งสองที่เดิมทียังเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าพลันพุ่งไปยังฝ่ามือขนาดใหญ่สีดำที่ถูกซัดลงมา ขณะเดียวกันรอยประทับฝ่ามือจำนวนมากบริเวณรอบกายของเย่เทียนเฉินทั้งบนล่างต่างก็โจมตีไปยังฝ่ามือขนาดใหญ่สีดำทั้งสอง
ตู้ม!
เสียงดังสะเทือนฟ้า พลังเขตแดนปิดกั้นของเย่เทียนเฉินแตกสลาย โล่ทองคำของเขาเกิดหลุมใหญ่ ขณะเดียวกันป้ายหินขนาดใหญ่ทั้งสองป้ายบริเวณทางเข้าเมืองเทียนซาต่างก็สลายไปทั้งหมด บ้านเรือนถล่มลงมา จินตนาการได้เลยว่าการดวลกันระหว่างสองคนนี้เกิดการปะทะกันของพลังที่รุนแรงขนาดไหน
“เป็นไปได้ยังไง แก…แกใช้ฝ่ามืออะไรกันแน่?” มัตสึโมโตะชิโ
