มะเค็นอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความตื่นตะลึง เนื่องจากเย่เทียนเฉินทำให้ฝ่ามือโฮคุชินที่เขาโจมตีลงไปสุดแรงสลายไปได้ สามารถใช้ฝ่ามือที่เหมือนผู้หญิงเช่นนั้นสลายพลังเขาได้ มัตสึโมโตะชิโมะเค็นรู้สึกสั่นสะท้านมากจริงๆ อดไม่ได้ที่จะคิดว่าบนร่างของชายหนุ่มชาวจีนคนนี้ยังมีพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งมากขนาดไหนที่ยังไม่ได้ใช้ออกมา และยังมีวิชาที่ร้ายกาจขนาดไหนที่ยังไม่ได้แสดงออกมา?
“ฉันบอกแล้ว นี่เรียกว่าฝ่ามือล่องลอยไว้อัดพวกสารเลวจนหน้าเขียว แกก็ไม่เชื่อ หรือจะลองต่อไปล่ะ?” เย่เทียนเฉินพูดด้วยท่าทีนิ่งเรียบ
“ฉันไม่เชื่อ…”
ครั้งนี้มัตสึโมโตะชิโมะเค็นไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริงสีดำนั้นอีก แต่พุ่งเข้ามาหาเย่เทียนเฉินอย่างรวดเร็ว มือทั้งสองยังอยู่ในสภาพฝ่ามือ โจมตีเย่เทียนเฉินไม่หยุดด้วยฝ่ามือโฮคุชิน เขาไม่เชื่อว่าจะมี “ฝ่ามือล่องลอยไว้อัดพวกสารเลวจนหน้าเขียว” อะไรนั่น และไม่เชื่อว่าจะมีฝ่ามือที่เอาไว้ใช้รับมือกับฝ่ามือของสำนักโฮคุชินอิตโตริวของตนโดยเฉพาะ ถ้าเป็นเช่นนั้นคงเป็นอันตรายต่อสำนักโฮคุชินอิตโตริวอย่างยิ่งยวด ดังนั้นเขายังคงใช้ฝ่ามือโฮคุชินออกไปสุดแรง ต้องการโจมตีเย่เทียนเฉินให้ตาย
ในใจของเย
