าย รู้ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียนเฉิน ชายหนุ่มคนนี้สามารถพัฒนาความสามารถในการต่อสู้จนไปถึงระดับที่เขาไม่อาจขัดขวางได้ในเวลาสั้นๆ เพียงสองเดือน เขาพลันพบว่าการตั้งตัวเป็นศัตรูกับชายหนุ่มชาวจีนคนนี้เป็นการรนหาที่ตาย
“แก…” คาเมดะอิจิโร่ร่วงลงพื้น เผชิญหน้ากับเย่เทียนเฉินที่ยังคงมีสายตาเย็นชา ถือกระบี่เดินเข้ามา ทำให้เขาตกใจจนตัวสั่น ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เนื่องจากความสามารถของเย่เทียนเฉินสูงส่งจนเขารับไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว นี่จะให้เขาสู้อย่างไร?
“เมื่อกี้แกบอกว่าฉันเอาความกล้าที่ไหนมาถึงที่นี่งั้นเหรอ? ฉันจะบอกแกให้ ฉันเย่เทียนเฉินมีความกล้ามากล้น และมีไอสังหารมากยิ่งกว่า ฉันมาเพื่อฆ่ามัตสึโมโตะชิโมะเค็น!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเย็นชา
“แกฆ่าเขาไม่ได้หรอก แกต้องตายแน่!” คาเมดะอิจิโร่ตะโกนใส่เย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินไม่ได้สนใจอะไรมากมาย ในสายตาของเขา ชั่วขณะที่เห็นคาเมดะอิจิโร่เมื่อครู่นี้ คาเมดะอิจิโร่ก็เป็นแค่คนตายคนหนึ่งแล้ว พูดจาไร้สาระกับเขาให้มากมายก็ไม่มีประโยชน์ สำหรับพวกสารเลวนี่ โดยเฉพาะพวกหน้าด้านไร้ยางอาย พวกสารเลวที่มีนิสัยโหดเหี้ยมเช่นนี้ มีเพียงคำเดียวที่จะพ