ูดด้วย นั่นก็คือ ตาย!
คาเมดะอิจิโร่ลุกขึ้นจากพื้น จิตใต้สำนึกยังคงอยากมีชีวิตอยู่ คราวนี้เขาละทิ้งการต่อต้านไปแล้ว รู้ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียนเฉิน รีบหมุนตัววิ่งไปด้านหลัง เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้ไล่ตาม ทำเพียงเดินไปเบื้องหน้าอย่างเชื่องช้า ยกกระบี่เซียวหยวนที่อยู่ในมือขวาขึ้นสูง ใช้เพียงปราณกระบี่ของกระบี่เล่มนี้ก็ฆ่าคาเมดะอิจิโร่ที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตรได้แล้ว เป็นเรื่องง่ายมาก
ฉัวะ!
แต่ในตอนที่เย่เทียนเฉินเตรียมจะสังหารคาเมดะอิจิโร่ที่กำลังวิ่งหนี กระบี่เซียวหยวนในมือขวาของเขายังไม่ได้ฟาดฟันออกไป ประกายดาบสายหนึ่งพลันส่องสว่าง เร็วถึงระดับที่เย่เทียนเฉินมองไม่ทัน คาเมดะอิจิโร่ไม่ทันได้ส่งเสียงร้องก็ถูกปราณดาบนั้นฟันจนขาดเป็นท่อนๆ
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว บริเวณไม่ไกลมีคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น คนคนนั้นสูงประมาณ 160 เซนติเมตร เส้นผมขาวโพลนทั้งหมด ดูแล้วแก่ชรามาก แต่ในตอนที่เห็นร่างกายและกล้ามเนื้อแขนอันเปลือยเปล่าของเขากลับต้องพบว่าเขาไม่ได้แก่เลย เหมือนกับชายฉกรรจ์อายุ 20 กว่าปีคนหนึ่ง บนร่างห้อมล้อมไปด้วยปราณหยินอันเข้มข้น เจตนาฆ่าฝันในดวงตาทั้งสองเข้มข้น ดาบทหารที่อยู่ด้านหลั
