เทียนเฉินมองเธออยู่เช่นนั้น เขาคิดว่าอลิซมีคำพูดต้องการพูดกับเขา ผู้หญิงคนนี้ดูผิวเผินแล้วอัธยาศัยดี แต่ตอนที่โหดเหี้ยมขึ้นมาก็โหดเหี้ยมอย่างไม่ธรรมดา อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เย่เทียนเฉินยังไม่อาจสัมผัสถึงกลิ่นอายโหดเหี้ยมของอลิซ
“มัตสึโมโตะชิโมะเค็นจะลงมือด้วยตัวเองแล้ว นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา คิดหาวิธีหนีไปเถอะ!” อลิซเอ่ยปากพูด ยังคงเดินหน้าต่อไปโดยไม่หันกลับมามอง
“วางใจเถอะ ฉันไม่ตายหรอก เรื่องของฉันกับเธอยังไม่จบเลย!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยใบหน้าที่ยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม
“ฉันกับนายไม่มีเรื่องอะไรกัน ถ้าเป็นไปได้ฉันจะฆ่านายด้วยตัวเอง!” อลิซตอบคำพูดของเย่เทียนเฉินอย่างเย็นชา
“ถ้าเป็นไปได้ ฉันเต็มใจที่จะถูกเธอฆ่าสักครั้ง แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากรู้ก็คือพวกสำนักโฮคุชินอิตโตริวอยู่ที่ไหน...” เย่เทียนเฉินยังคงถามอย่างไม่ยอมแพ้
ขณะนั้น อลิซหยุดอยู่กับที่ ไม่ได้เดินไปข้างหน้าต่อ ชะงักไปประมาณ 3 วินาทีถึงจะได้ยินเสียงของเธอ เธอไม่ได้บอกเย่เทียนเฉินว่าพวกสำนักโฮคุชินอิตโตริวอยู่ที่ไหน แต่กล่าวว่า “วันนี้ฉันจะออกจากเมืองหลวงกลับไปประเทศ M แล้ว บางทีหลังจากนี้พวกเราคงไม่ได้พบกันอีก หรือถ้าได้พบกัน
