“แกแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่ควรจะบุ่มบ่ามแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าฉันฮิคาวะ!” ฮิคาวะยังคงอดไม่ได้ที่จะมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างโกรธเคือง
“อะไรนะ หื่นวะ? ชื่อนี้แกเป็นคนตั้งเองเหรอ? คนประเทศชิบะอย่างแกจะน่าอายเกินไปแล้ว เรียกชื่อแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เรียกมา 30 ปี แกไม่อายรึไง อยากกระโดดตึกฆ่าตัวตายหรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินพูดโดยไม่สนใจท่าทีของฮิคาวะ โดยสิ้นเชิง
ฮิคาวะมองไปยังเย่เทียนเฉิน แม้จะอารมณ์สงบนิ่งแต่การต่อสู้อันดุเดือดหลายสิบกระบวนท่าเมื่อครู่นี้ จะมากจะน้อยก็ทำให้เขาประเมินความสามารถของเย่เทียนเฉินออกมาได้บ้าง ดังนั้นจึงพยายามทำให้อารมณ์ของตนสงบลง เตรียมโหมแรงฆ่าเย่เทียนเฉินเต็มกำลัง ส่วนคำพูดของเย่เทียนเฉิน ฮิคาวะย่อมฟังเข้าใจ เขาเรียนวัฒนธรรมของประเทศจีนตั้งแต่เล็กจะไม่เข้าใจความหมายแฝงของชื่อนี้ได้อย่างไร เพียงแต่ในประเทศชิบะ ชื่อฮิคาวะอย่างเขามีมากมาย ทั้งยังมีความหมายดี นี่ไม่อาจทำอะไรได้
เย่เทียนเฉินรู้ดีว่าฮิคาวะต้องการทำให้ตนอารมณ์เย็นลง ต้องทำแบบนี้ถึงจะลงมือเต็มที่ได้ ไม่เสียชื่อยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่รุ่นใหม่ของสำนักโฮคุชินอิตโตริวจริงๆ ร้ายกาจเป็
