นอย่างมาก เมื่อครู่ตอนที่ตนถือกระบี่ไท่อาและใช้เคล็ดวิชาเทพท่องที่เถียนปอกวงถ่ายทอดให้ตนก็ยังไม่สามารถฆ่าฮิคาวะได้ นับว่ามีคุณสมบัติให้ยโสโอหังจริงๆ
“แกคิดว่าเมื่อกี้ฉันลงมือเต็มที่แล้วเหรอ? ฉันจะบอกแกให้ ตอนนี้ต่างหากที่ฉันจะลงมือเต็มที่ แกต้องตาย!” ฮิคาวะมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างดุดัน
“จะพูดจาไร้สาระมากมายทำไม? พวกสารเลวอย่างพวกแกมีดีแต่ปากรึไง?” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“แก…รนหาที่ตาย!”
ฉัวะๆๆ!
ฮิคาวะโกรธเป็นอย่างมาก ฟาดฟันดาบออกไปสามกระบวนติดต่อกัน ปราณดาบปะทุรุนแรง แตกต่างจากการต่อสู้เมื่อครู่นี้โดยสิ้นเชิง ดูแล้วฮิคาวะไม่ได้โกหก เขาออมแรงไว้จริงๆ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าความสามารถของเย่เทียนเฉินจะแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาจึงต้องลงมือเต็มที่เร็วเช่นนี้
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว ดาบทั้งสามสายไม่เพียงแต่มีความรุนแรง แต่ยังฟุ้งกระจายไปด้วยพลังอันแปลกประหลาดอีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้นกระบี่ไท่อาในมือขวาของเย่เทียนเฉินก็เริ่มสั่น ทำให้เย่เทียนเฉินต้องชะงักไป ขาซ้ายที่วางอยู่บนยอดไม้ขยับเล็กน้อย ส่งร่างทะยานขึ้นไป ไม่ได้รับปราณดาบทั้งสามโดยตรง
ตู้มๆๆ!
ปราณดาบทั้งสามสายล้วนโจมตีถูกยอดไม้ สิ่ง
