ออกจากประตูก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บแปลบบริเวณกลางฝ่ามือซ้ายแล้ว ในใจของเขาจึงรู้สึกไม่ดี รีบใช้เคล็ดวิชาเทพท่องมุ่งหน้ามายังคฤหาสน์ที่ตนอาศัยอยู่ทันที
เคล็ดวิชาเทพท่องและเพลงดาบว่องไวล้วนเป็นสัญลักษณ์ที่สร้างชื่อให้กับเถียนปอกวง ในตอนที่เถียนปอกวงยังรักษาตัวอยู่ในคฤหาสน์เขาก็ถ่ายทอดให้แก่เย่เทียนเฉินแล้ว ความจริงเถียนปอกวงคนนี้ไม่เลวเลย ถึงจะมีนิสัยหื่นกาม แต่อย่างน้อยก็ไม่ใช่พวกเลวทรามที่ให้อภัยไม่ได้ ทั้งยังเป็นคนตรงไปตรงมา สำหรับเย่เทียนเฉิน พี่น้องเช่นนี้ไม่มีอะไรต้องพูดมาก จึงรับถ่ายทอดเคล็ดวิชาเทพท่องและเพลงดาบว่องไวมา
แน่นอนว่าเย่เทียนเฉินเพิ่งจะเรียน ในด้านความรู้ความเชี่ยวชาญเรื่องเคล็ดวิชาเทพท่องและเพลงดาบว่องไวย่อมไม่อาจร้ายกาจเท่ากับเถียนปอกวง แต่เมื่อมีเคล็ดวิชาเทพท่องก็สามารถเดินทางนับร้อยลี้ได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา เร็วกว่าสายลมเสียอีก นี่ทำให้ผู้คนตื่นตะลึงระดับไหนกัน ไม่ว่าจะเดินทางหรือต่อสู้ล้วนแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าเร็วกว่าการขับรถมากน้อยแค่ไหน
“บอกมา พวกสารเลวของสำนักโฮคุชินอิตโตริวอย่างพวกแกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน?” เย่เทียนเฉินมองไปยังฮิคาวะแล้วเอ่