ไม่มีใครรู้ตัวแน่นอน
ในตอนนี้พวกเขาทั้งสองต่างรู้สึกว่าตนเองเหมือนกับตัวตลกอย่างไรอย่างนั้น ได้แต่เต้นเมื่ออยู่ต่อหน้าเย่เทียนเฉินแล้วคิดไปว่าตนเองเก่งกาจมากมาย แต่ความจริงกลับไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยกับพวกเขา ทั้งยังไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา หากลงมือจริงๆ ฝ่ามือเดียวก็ทำให้พวกเขาตายได้แล้ว
“เรื่องในคราวนี้สำคัญมาก หลานต้องจัดการอย่างระวัง ตระกูลเย่ของพวกเราต้องพึ่งหลานแล้ว!” เย่หย่วนซานมองเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“ผมยังคงยึดตามคำพูดก่อนหน้านี้ ผมจะไม่ข้องเกี่ยวกับคนตระกูลเย่เด็ดขาด!” เย่เทียนเฉินพูดออกมาอย่างเรียบเฉย
เย่หย่วนซานพยักหน้า เขารู้สึกดีกับหลานชายคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าเย่เทียนเฉินจะเกลียดชังตระกูลเย่อย่างไร แต่เรื่องที่เขาเป็นลูกหลานตระกูลเย่ก็มิอาจเปลี่ยนแปลงได้ หากเขาสามารถผงาดขึ้นมาได้ ตระกูลเย่ก็จะรุ่งเรืองเช่นกัน ก่อนหน้านี้ได้ยินเพียงเรื่องของเย่เทียนเฉินตอนอยู่ด้านนอก แต่ตอนนี้ได้เห็นความสามารถเกินมนุษย์ของเย่เทียนเฉินกับตา เย่หย่วนซานจึงเชื่อมั่นว่าเย่เทียนเฉินจะสามารถทำให้ตระกูลเย่รุ่งเรืองขึ้นมาได้โดยไม่สงสัยแม้แต่น้อย
“ใช่แล้ว ตระกูลฟ่านต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ คิดจะให้หลานสาวของตระกูลที่ชื่อฟ่านรั่วเซวียนมาแต่งให้หลาน หลานคิดยังไง?” เย่หย่วนซานเอ่ยปากถาม
“ไม่สนใจ!” เย่เทียนเฉินพูดสามคำนี้ออกมาด้วยท่าทีเรียบเฉย
เย่หย่วนซานชะงักไปครู่หนึ
