ยอดฝีมือของสำนักโฮคุชินอิตโตริวทั้งสี่คน เมื่อครู่นี้ยังยโสโอหังหาใดเปรียบ เห็นคนของตระกูลเย่เป็นเพียงผักปลา จะฆ่าจะแกงอย่างไรก็ได้ตามแต่ใจ เพียงแต่ตอนนี้เมื่อเย่เทียนเฉินปรากฏตัว พวกเขากลับกลายเป็นผักปลาแทน ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มคนนี้ทำให้พวกเขารู้สึกคาดไม่ถึง พวกเขาล้วนเป็นลูกศิษย์ฝีมือเยี่ยมของสำนักโฮคุชินอิตโตริว ตอนแรกคิดว่าการตายของซาโต้เป็นเพียงอุบัติเหตุหรืออาจเป็นเพราะผลจากยาปรับเปลี่ยนพันธุกรรมฉับพลัน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะมีความสามารถเช่นนี้จริงๆ
“พูดมาซะแล้วฉันจะเบามือกับแก ไม่งั้นถ้าฉันโกรธขึ้นมาคงไม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะรับไหว!” เย่เทียนเฉินถือดาบสไตล์ชิบะอยู่ในมือ มองไปยังมือสังหารโฉดชั่วที่ถูกเขาตัดแขนทั้งสองแล้วพูดขึ้น
“อั่ก…ฉะ…ฉันไม่รู้…”
ฉัวะ!
ฉัวะ!
ประกายดาบส่องสว่างอีกสองครั้ง ขาทั้งสองของมือสังหารผู้นั้นถูกฟันจนขาดไปพร้อมกัน สีหน้าของเย่เทียนเฉินไร้พิษภัยทั้งยังประดับไปด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้เขาจะมาจากดาวสิ้นโลก อาจไม่เข้าใจเรื่องราวความแค้นระหว่างประเทศในโลกใบนี้ชัดเจนนัก และก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย แต่เขาไม่มีความรู้สึกดีอะไรกับคนสารเลวพวกนี้เลยจริงๆ ทำเพียงกำจัดคนเหล่านี้ไปอย่างสบายๆ ถึงแม้ความสามารถของคนเหล่านี้จะแข็งแกร่งมากแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา เขาในตอนนี้ต้องการฟังจากปากมือสังหารสารเลวหลายคนนี้ว่าสถานที่ซ่อนตัวของสำนักโฮคุชินอ
