เช่นนั้นเห็นได้อย่างชัดเจน
“พ่อ…เร็ว…รีบไปเถอะ!”
“พ่อ รีบไปเถอะ…พวกเราไม่อยากตาย…”
“พวกแกไปเถอะ!” เย่หย่วนซานถือไม้เท้ายืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อน รอให้มือสังหารคนนั้นพุ่งเข้ามา
เย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วตกใจจนโง่งมไปแล้ว สัญชาตญาณที่แฝงไปด้วยความกลัวตายปะทุออกมา ทิ้งเย่หย่วนซานไว้โดยไม่สนใจ ถอนเท้าวิ่งไปด้านหลัง คนอื่นๆ ในตระกูลเย่เห็นพวกเขาสองคนหนีไปก็พากันวิ่งไปด้านหลัง เย่หย่วนซานทำเพียงทอดถอนใจเบาๆ ส่ายศีรษะเล็กน้อย ศักดิ์ศรีและบารมีของคนเราล้วนขึ้นอยู่กับสวรรค์ ไม่อาจบังคับได้
ฉึก!
ในตอนที่นักฆ่าคนนั้นใช้ดาบชิบะลากศพของหน่วยรักษาความปลอดภัยคนนั้นเข้ามาถึงเบื้องหน้าเย่หย่วนซานก็ไม่ได้รีบลงมือฆ่าเย่หย่วนซานทันที แต่ฟาดฟันดาบลงไป ผ่าร่างของหน่วยรักษาความปลอดภัยคนนั้นจนขาดเป็นสองท่อน เลือดสดๆ อาบยอมไปทั่วทั้งพื้น หัวใจและแขนขาถูกทำลายจนทนดูไม่ได้ ตายอย่างน่าอนาจ
“พวกแกบุกเข้ามาในตระกูลเย่ของฉัน ถ้าคิดจะมาฆ่าคนก็มาฆ่าฉันเย่หย่วนซานซะ อย่าได้ฆ่าผู้บริสุทธิ์!” เย่หย่วนซานมองไปยังมือสังหารคนนั้นแล้วพูดอย่างดุดัน
“ฮ่าๆๆๆ แกก็คือเย่หย่วนซานงั้นเหรอ? นับว่ามีความกล้า!” มือสังหารคนนั้นใช้ภาษาจีนมาตรฐานพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
เย่หย่วนซานมองมือสังหารผู้นั้น ในใจอดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึง คนคนนี้พูดภาษาจีนได้อย่างชัดเจน หากไม่ใช่เพราะว่ารูปร่างภายนอกและยังถือดาบสไตล์ชิบะอยู่ในมือคงไม่มีใครสงส
