พ้แม้แต่ก้าวเดียว
จากบทสนทนาที่เต็มไปด้วยความทะเลาะเบาะแว้งของเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋ว เห็นได้ว่าพวกเขาเห็นการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์นี้ธรรมดาแค่ไหน สบายๆ แค่ไหน ไม่ได้ถามความเห็นของลูกชายของตนเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน การเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูลใหญ่และเรื่องของการแต่งงานไม่ได้ให้เด็กพวกนี้เป็นคนตัดสินใจเอง ซึ่งรวมถึงสังคมในยุคปัจจุบันนี้ด้วย หลายคนต้องเสียสละเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล ต่อให้เป็นผู้หญิงไม่ชอบขนาดไหนก็ต้องแต่ง ต่อให้เป็นผู้ชายที่ไม่ชอบแค่ไหนก็ต้องแต่ง กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน คุณไม่ใช่คนที่มีอิสระ ไม่ได้งดงามเหมือนที่คนภายนอกเห็น ไม่ได้ทำอะไรได้ทุกอย่างตามที่ใจต้องการ
“พอแล้ว พวกแกสองคนยังไม่จบกันอีกรึไง?”
เย่หย่วนซานเห็นลูกชายทั้งสองของตนทะเลาะกัน กระทั่งคิดจะตบตีกันขึ้นมาก็รู้สึกปวดใจ ตั้งแต่ที่ตนเกษียณ ตระกูลเย่ก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ เขาคิดหลายวิธีแล้ว แต่ลูกชายทั้งสองก็เอาแต่ทะเลาะกัน รู้จักแต่วางอุบายแย่งชิงทรัพย์สมบัติและอำนาจของตระกูล ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ตระกูลเย่ไม่ถูกพวกเขาทำลายก็แปลกแล้ว คิดจะนำความหวังทั้งหมดไปไว้ฝากไว้เย่หงลูกชายคนที่สาม แต่จนใจที่คุณสมบัติของเย่หงมีจำกัดและไม่ได้มีความยิ่งใหญ่อะไร อย่างไรก็ตามตอนนี้มีเย่เทียนเฉินหลานชายผู้โดดเด่นโผล่ออกมาแล้ว ทำให้เย่หย่วนซานมองเห็นความหวัง
เมื่อได้ยินคำหยุดยั้งของเย่หย่วนซานผู้เป็นพ่อ เย่มู่ไป๋และเ