ผู้นำสูงสุดและหยางอี้ซึ่งเป็นประธานคณะกรรมาธิการทหารเป็นคนที่ไม่เลว เป็นชายชราที่ควรค่าแก่การให้ความเคารพ แต่เย่เทียนเฉินไม่อยากถูกพันธนาการด้วยคำสั่งของทางการ นี่เป็นเรื่องที่ยุ่งยากจริงๆ แน่นอน ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกรักชาติหรือจะไม่ยอมออกแรงเพื่อประเทศจีน จะอย่างไรฐานะของเขาในตอนนี้ก็คือเย่เทียนเฉิน มีบางเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่หากมีความยุ่งยากน้อยลงได้ก็ให้มันน้อยลงเถอะ เขามีความคิดเช่นนี้เอง
เคร้ง!
เคร้ง!
หลังจากที่เย่เทียนเฉินฟาดฟันกระบี่ไท่อาออกไปจนเกิดเป็นปราณกระบี่ทำให้ปราณมีดที่ออกมาจากมีดสองเล่มของเฮยเมี่ยนสลายไป ในวินาทีนั้นเอง เฮยเมี่ยนก็พุ่งเข้ามารวดเร็วประดุจสายฟ้า เขาสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจของกระบี่ในมือเย่เทียนเฉินแล้ว รู้ว่าต้องเข้าไปสู่ระยะประชิดจะดีกว่า
ฟิ้วๆ !
ดูเหมือนว่าเย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนจะพุ่งเข้าหากันแทบจะพร้อมกัน ซัดกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดออกไปจนเกิดประกายแสงสว่างลุกโชน ร่างกายของเย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนหยุดลง ตำแหน่งของพวกเขาสองคนสลับกัน หันหลังให้กัน ไม่ว่าใครก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย
หลังจากหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง เฮยเมี่ยนก็เก็บดาบทั้งสองที่อยู่ในมือกลับไป พูดด้วยท่าทีทอดถอนใจว่า
“ฉันแพ้แล้ว แต่ฉันหวังว่าแกจะไปพบท่านผู้นำกับฉัน!”
เย่เทียนเฉินเก็บกระบี่ไท่อากลับเข้าไปในช่องว่างภายในตัวของตน มองไปยังเฮยเมี่ยนแล้วพูดขึ้นว่า
“ความจริงผมเห็นคุณเป็น
