ฒนาศักยภาพของตนได้ เมื่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง สู้กันจนเลือดเดือดพล่าน พลังการต่อสู้ของคนคนนั้นจะเพิ่มขึ้นถึงขีดสุดจนเพิ่มไม่ได้อีกต่อไป สามารถใช้พลังความสามารถที่ยามปกติใช้ไม่ได้ออกมาได้ นั่นถึงจะเรียกว่าการลงมือเต็มที่ ก็เหมือนกับการที่เย่เทียนเฉินบีบบังคับตัวเองในตอนที่อยู่ในสถานการณ์เป็นตาย จำเป็นจะต้องสู้ข้ามขอบเขตนั่น คือสภาวะลงมือเต็มที่ของเขา
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
เย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนคล้ายกับจะหายไปจากบริเวณเดิมพร้อมกัน ระดับความเร็วของทั้งสองทะยานจนถึงขีดสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนกลางคืน คล้ายกับว่าทั้งสองคนจะหายไปอย่างไรอย่างนั้น ในอากาศมีเสียงการต่อสู้ดังขึ้นอย่างรุนแรง แต่ละครั้งก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับอากาศถูกสั่นสะเทือน ทุกเสียงที่ดังขึ้นทำให้หัวใจของคนต้องเต้นระรัว จินตนาการได้เลยว่าการปะทะกันในครั้งนี้จะรุนแรงแข็งแกร่งขนาดไหน
เสียงการต่อสู้ที่มองไม่เห็นตัวคนเช่นนี้ดำเนินไปเกือบ 5 นาที ก้อนหินที่อยู่ข้างสระน้ำกลายเป็นผุยผงไม่รู้มากน้อยแค่ไหนแล้ว น้ำในสระก็ถูกกระทบจนพุ่งขึ้นสูง พลังอันบริสุทธิ์นี้ปะทะเข้าด้วยกัน แข็งแกร่งมากจริงๆ
ตู้ม!
เสียงหนึ่งดังสนั่น คนที่ปรากฏตัวขึ้นภายใต้แสงจันทร์เป็นคนแรกก็คือเฮยเมี่ยน พบว่ามือทั้งสองของเขายื่นไปด้านหน้า ใบหน้าของเขาปรากฏสีแดง ฝ่ามือทั้งสองปะทะเข้ากับฝ่ามือของเย่เทียนเฉิน ถูกเย่เทียนเฉินผลักจนถอยหลังไปไม่หยุด ให้ความรู้สึกคล้ายกับจะหยุดไ
