“ไอ้พวกไม่รู้จักที่ตายสามคนอย่างพวกแกกำลังบีบบังคับให้ฉันต้องฆ่าพวกแกสินะ!” ชายชราที่ดูภายนอกใจดีมีเมตตาถูกเย่เทียนเฉินและเถียนปอกวงกระตุ้นจนโกรธ เดิมทียังคิดจะรักษามาดยอดฝีมือ กำหนดความเป็นความตายของพวกเย่เทียนเฉินตามแต่ใจ ตอนนี้กลับระเบิดโทสะออกมาจนสิ้น สีหน้าท่าทางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง อดรนทนไม่ไหวอยากจะลงมือตบพวกเย่เทียนเฉินทั้งสามให้ตายไปเสีย
“คุณจะมัวพูดจาไร้สาระอะไรอยู่อีก ทำไมยังไม่รีบลงมือฆ่าพวกเขาซะ ถ้าคนอื่นตามมาถึงก็แย่แล้ว!” เสี้ยวหย่วนตะโกนบอกชายชราผู้นั้น
ชายชราผู้นั้นมองเสี้ยวหย่วนครู่หนึ่ง ใบหน้าเหี่ยวย่นเผยรอยยิ้มเย็นยะเยือกออกมา กล่าวว่า “วางใจเถอะ คนที่มารายงานถูกฉันฆ่าไปแล้ว คนอื่นในพรรคไม่รู้เรื่องนี้ รอให้ฉันฆ่าพวกมันสามคนก่อนก็จะไม่มีใครรู้อีก!”
ที่แท้เสี้ยวหย่วนตามมาฆ่าเถียนปอกวงพร้อมกับศิษย์น้องอีกสี่คน ในตอนที่พบเบาะแสของพวกเถียนปอกวง เสี้ยวหย่วนก็ให้ศิษย์น้องคนหนึ่งเดินทางไปบอกคนในพรรค ซึ่งคนที่ได้รับมอบหมายให้ไปรายงานเรื่องนี้ก็ถูกกำชับไว้ว่าให้ไปแจ้งผู้อาวุโสคนนี้เท่านั้น อย่าให้คนอื่นรู้ คิดไม่ถึงว่าชายชราคนนี้จะฆ่าศิษย์น้องของเสี้ยวหย่วน โหดเหี้ยมยิ่งกว่าเสี้ยวหย่วนมากนัก เรื่องที่เสี้ยวหย่วนได้พบพวกเถียนปอกวง เกรงว่าคงมีแค่เขากับเสี้ยวหย่วนสองคนที่รู้
“พวกแกเป็นพวกเดียวกันนี่เอง ดูแล้วพวกเดินทางสายมารในพรรคท่องกระบี่คงมีไม่น้อยเลยสินะ?” เถียนปอกวงชะง
