มาก ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่ก็ไม่มีคนอื่นอยู่อีก จะฆ่าช้าหรือเร็วก็ไม่มีความแตกต่างอะไรมากนัก
จนถึงตอนนี้ เย่เทียนเฉิน เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งก็เข้าใจกระจ่างแล้วเสียม๋อที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขายอดฝีมือในหลาย 100 ปีก่อนที่ใช้กระบี่เล่มหนึ่งมาสร้างเพลงดาบมารอำมหิตขึ้นมา ใช้พลังของคนเพียงคนเดียวสู้กับทุกคนในพรรคท่องกระบี่ หากไม่ไช่ว่าผู้อาวุโสไท่ซ่างแห่งพรรคท่องกระบี่ที่ปิดด่านฝึกตนยอมออกจากด่านมาสู้จนอีกฝ่ายพ่ายแพ้และกักขังเขาไว้ที่ภูเขาด้านหลังของพรรค ชายหนุ่มคนนี้คงมีชื่อเสียงสั่นสะท้านไปทั่วทั้งยุทธภพ ทิ้งเรื่องเล่าขานมากมายเอาไว้ในแผ่นดินแล้ว ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ เมื่อเรื่องของพรรคท่องกระบี่ถูกพรรคใหญ่ล่วงรู้ต่างก็อดไม่ได้ที่จะถอนใจ พลังของคนเพียงคนเดียวก็สามารถทำถึงขั้นนี้ได้ ดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ
เพียงแต่เสียม๋อที่ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขาในตอนนี้ไม่ใช่เสียม๋อคนเดิมอีกต่อไป เมื่อปีนั้นเขาสร้างเพลงกระบี่มารอำมหิตขึ้นมา มีพลังอำนาจมหาศาล ฝึกฝนมันจนอยู่ในระดับสูงสุด เพียงแต่เขาถูกไอมารกลืนกินไปลึกล้ำยิ่งกว่าเสี้ยวหย่วนเสียอีก เขาถูกกักของไว้ที่ภูเขาด้านหลังพรรคท่องกระบี่จนตาย บนโลกที่พลังหลิงชี่แห้งเหือดนี้ ไม่มีใครสามารถมีชีวิตยืนยาวได้ หากมีชีวิตอยู่ถึง 100 กว่าปีก็นับว่าไม่เลวแล้ว หากจะมีอายุถึงหลายร้อยปีนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ การที่เสียม๋อสามารถยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเย่เทียนเฉินทั้งสามได้ เป
