ฉินรู้สึกแตกต่างกันไป ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ดาวสิ้นโลก เขาไล่ตามพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไม่หยุดหย่อน ขอเพียงทะลวงขอบเขตไปได้เขาก็จะทะลวงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ถึงอย่างไรไม่ว่าใครก็ล้วนอยากมีพลังในขอบเขตที่สูงยิ่งขึ้น ไม่ว่าใครก็อยากมีความสามารถที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นใช่หรือไม่? ตอนนี้เขาสะสมพลังมาเนิ่นนาน พลังมั่นคงอยู่นานถึงจะปะทุออกมา ถึงจะทะลวงไปถึงขอบเขตจักรพรรดิ พลังความสามารถที่มั่นคงนี้ให้ความรู้สึกว่าพลังในร่างกายไร้ขีดจำกัด แข็งแกร่งจนผิดปกติ
“ฮ่าๆๆๆ ต่อให้แกทะลวงพลังได้แล้วยังไง? ยังไงซะขอบเขตพลังการบ่มเพาะก็ยังต่ำกว่าฉัน ฉันต้องการฆ่าแกก็ง่ายเหมือนฆ่าหมูฆ่าหมา!” เสี้ยวหย่วนได้สติกลับมาจากอาการตื่นตะลึง เงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เต็มไปด้วยความไม่พอใจ และเต็มไปด้วยไอสังหาร
เย่เทียนเฉินมองเสี้ยวหย่วนครั้งหนึ่ง มือขวาตวัดออกไปเบาๆ กระบี่ไท่อาปรากฏขึ้นในมือ นี่คือกระบี่แห่งเดชานุภาพ มีพลังอันแข็งแกร่ง ตอนนี้เย่เทียนเฉินใช้มือกำกระบี่ไท่อาเอาไว้ ให้ความรู้สึกแตกต่างกันไปโดยสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้แม้เขาจะบังคับกระบี่ไท่อาได้ แต่ก็ไม่มีความรู้สึกถึงขั้นที่ควบคุมได้ดังใจ รู้สึกแค่ว่าเขากับกระบี่ไท่อาเป็นสรรพสิ่งที่แตกต่างกัน ไม่อาจหลอมรวมกันได้อย่างสิ้นเชิง สามารถสัมผัสได้ถึงพลังแห่งเดชานุภาพของกระบี่ไท่อาจึงไม่กล้าเข้าไปสัมผัสง่ายๆ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าก
