ฟ้า ดูแล้วสูงใหญ่เป็นอย่างยิ่ง การเคลื่อนไหวการกระทำเห็นได้ชัดเจนว่าเขากำลังจัดการกับพลังรอบๆ ภาพเช่นนี้ พลังการต่อสู้เช่นนี้ ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นต่างต้องรู้สึกหวาดกลัว ดวงตาทั้งสองของเขามองมายังเสี้ยวหย่วนด้วยความสงบนิ่งราวกับมองคนตายคนหนึ่ง เขาก็คือเทพสังหาร คือเย่เทียนเฉินนั่นเอง ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกปราณมารสีดำกลืนกิน แต่ยังทำให้พลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นครั้งใหญ่อีกด้วย ชั่วขณะนี้ เขาเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังพิเศษในขอบเขตจักรพรรดิแล้ว แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ความสามารถต่างกันราวฟ้ากับดิน
“ขอบใจแกมากที่ทำให้ฉันทะลวงขอบเขตจักรพรรดิไปได้ สิ่งที่ฉันจะตอบแทนแกได้ก็คือฆ่าแกซะ!” เย่เทียนเฉินมองไปยังเสี้ยวหย่วนแล้วพูดอย่างเรียบเฉย
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน เสี้ยวหย่วนก็ขมวดคิ้วแน่น แม้ในยามฝันเขาก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินไม่เพียงแต่จะไม่ตาย แถมยังใช้พลังมารอันแข็งแกร่งนี้ฝึกฝนบ่มเพาะร่างกายทำให้ทะลวงไปยังขอบเขตจักรพรรดิได้ในพริบตา เขาในตอนนี้รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเย่เทียนเฉินที่ยืนอยู่เบื้องหน้าแข็งแกร่งขึ้นมาก แข็งแกร่งจนถึงขั้นที่เขาไม่รู้ว่าแข็งแกร่งขนาดไหน นี่ทำให้ในใจของเสี้ยวหย่วนรู้สึกเสียใจหาใดเปรียบ เสียใจที่ตนไม่ได้ซัดฝ่ามือทำให้สมองของเย่เทียนเฉินแหลกเหลวไปซะ ตอนนี้ตนตกอยู่ในความอันตรายอย่างยิ่งยวดแล้ว
ไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึง กระทั่งตงฟางเมิ่งและเถียนปอกวงก็คิดไม่ถึง
