ุข ยากที่จะปฎิเสธ ดังนั้นเสี้ยวหย่วนจึงฝึกฝนเพลงกระบี่มารอำมหิตไปจนถึงขอบเขตลึกล้ำสูงส่งทีละเล็กทีละน้อย มีเพียงกระบวนท่าสุดท้ายหลายกระบวนท่าที่ยังไม่เข้าใจ และถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ เขาก็ร้ายกาจมากแล้ว อย่างน้อยก็ร้ายกาจกว่าก่อนหน้านี้ที่ฝึกฝนแต่เพลงกระบี่ของพรรคท่องกระบี่และยังไม่ได้สืบทอดเคล็ดวิชาปราณกระบี่มาก
ตู้มๆๆ…
เสียงหลายเสียงดังสนั่น เสี้ยวหย่วนฟาดฟันประกายกระบี่ที่โหดเหี้ยมอำมหิตรุนแรงติดต่อกันหลายกระบวนท่า หากไม่ใช่เพราะวิชาเทพท่องโดดเดี่ยวใต้หล้าของเถียนปอกวงมีความเร็วระดับสูง เกรงว่าหากไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว ประกายกระบี่ที่แฝงไปด้วยลมปราณอำมหิตฟาดฟันถูกก้อนหินและต้นไม้ใบหญ้าบนพื้น ไม่เพียงแต่จะทำให้พวกมันสลายเป็นผุยผง ทั้งยังทิ้งรอยประทับสีดำเอาไว้อีกด้วย ล้วนเกิดจากการปนเปื้อนลมปราณอันโหดเหี้ยมนั้น
“เพลงกระบี่ที่แกใช้ไม่ใช่เพลงกระบี่ของพรรคท่องกระบี่ ดูแล้วลูกศิษย์คนโตของพรรคท่องกระบี่อย่างแกคงทรยศอาจารย์ของตัวเองไปนานแล้ว!” เถียนปอกวงพูดอย่างเย็นชา
“หึ เถียนปอกวง แกจะรู้มากเกินไปแล้ว ยังไงซะวันนี้แกก็ต้องตาย!”
เสี้ยวหย่วนตัดสินใจอย่างโหดเหี้ยมว่าจะต้องกำจัดคนทั้งสามที่อยู่ที่นี่ไปให้ได้ รวมไปถึงเย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งด้วย มีเพียงทำเช่นนี้แผนร้ายของตนถึงจะไม่ถูกเปิดโปง จะถอนหญ้าต้องกำจัดให้ถึงราก เพียงแต่พลังบ่มเพาะของเถียนปอกวงผู้นี้ไม่ต่ำต้อยเลย เมื่อรวมเข้ากั
