วดเร็วและรุนแรงหาใดเปรียบ ฟาดฟันไปยังศีรษะของเถียนปอกวงโดยตรง เถียนปอกวงขมวดคิ้ว ดาบผ่าฟืนในมือขวาก็ไม่ใช่กระจอก ตวัดปราณดาบสายหนึ่ง พุ่งปะทะเข้าไป
ตู้ม!
ประกายกระบี่และปราณดาบปะทะกันกลางอากาศ เถียนปอกวงถอยหลังไปหนึ่งก้าว ส่วนเสี้ยวหย่วนกำกระบี่พุ่งลงมาฟาดฟันต่อไป บ้าคลั่งและหยิ่งทะนงเป็นอย่างยิ่ง ไม่เห็นเถียนปอกวงอยู่ในสายตาโดยสิ้นเชิง เขามีความมั่นใจในขอบเขตการบ่มเพาะและความสามารถของตนเป็นอย่างมาก
การต่อสู้อันดุเดือดของเถียนปอกวงและเสี้ยวหย่วนอยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งมองจนเหม่อลอย ถ้าหากเถียนปอกวงเอาชนะไม่ได้ พวกเขาต้องลงมือแน่นอน คนถ่อยไร้ยางอายอย่างเสี้ยวหย่วน ต่อให้ฆ่าไปก็ไม่รู้สึกเสียใจ
ประกายดาบเงากระบี่ปะทะกัน เพลงดาบว่องไวของเถียนปอกวงคล่องแคล่วราวเทพเซียน เพลงกระบี่ของเสี้ยวหย่วนก็เรียกได้ว่าร้ายกาจ ไม่เสียชื่อพรรคท่องกระบี่จริงๆ เพลงดาบที่รวดเร็วขนาดนั้นของเถียนปอกวง เย่เทียนเฉินลองถามตนเองดูพบว่าไม่สามารถรับได้ทั้งหมดแน่นอน แต่เสี้ยวหย่วนกลับสามารถรับกระบวนท่าสังหารได้ทุกครั้ง มีหลายครั้งที่เกือบทำให้เถียนปอกวงบาดเจ็บสาหัสได้แล้ว เย่เทียนเฉินเห็นดังนั้นก็รู้สึกตื่นตะลึง นี่ก็คือความแตกต่างของความสามารถในการบ่มเพาะ ความแตกต่างระหว่างหนึ่งขอบเขตเล็ก สามารถเป็นสาเหตุที่จะทำให้ถูกฆ่าและพ่ายแพ้ได้เลย
“เพลงกระบี่ของพรรคท่องกระบี่ลึกล้ำจริงๆ แต่เพลงกระ
