“คุณรู้ได้ไงว่าผมฆ่าคนของพรรคท่องกระบี่?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เขาคิดไม่ถึงว่าเถียนปอกวงจะรู้ว่าเขาฆ่าพวกเฉินฮุ่ย ในตอนที่ตนฆ่าก็ไม่เห็นว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย นี่มันแปลกจริงๆ หรือเถียนปอกวงจะแอบดูอยู่ในมุมมืดมาโดยตลอด?
“ไอ้หนูคิดว่าทำเงียบๆ ได้จริงๆ เหรอ? จะยังไงแกก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ของพรรควรยุทธโบราณ ไม่เคยฝึกฝนเคล็ดวิชาของพรรควรยุทธโบราณมาก่อน พลังในร่างกายคือพลังพิเศษซึ่งแตกต่างจากพลังภายใน และพลังที่แผ่ออกมาจากศพทั้งหมดของพวกเฉินฮุ่ยที่ถูกฆ่าตายก็เป็นพลังพิเศษ แกอย่าได้ดูถูกพรรควรยุทธโบราณเด็ดขาด พวกมันมีวิธีการแกะรอยที่ดีเยี่ยม กระทั่งสามารถใช้สมบัติช่วยได้ด้วย…” เถียนปอกวงพูดยิ้มๆ
“สมบัติ?”
เย่เทียนเฉินชะงักไป เขารู้ว่าพรรควรยุทธโบราณของประเทศจีนกว้างขวางลึกล้ำ สืบทอดกันมายาวนา นมีเรื่องเหนือคาดมากมาย คนที่อยู่ในโลกเช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลก และเมื่อก่อนโลกก็เคยเป็นสถานที่แห่งการบ่มเพาะ มีผู้แข็งแกร่งราวกับดอกเห็ด ย่อมมีของบางอย่างที่สืบทอดกันมา และของที่สืบทอดกันมาเหล่านี้เกรงว่าจะหาได้แค่ในพรรควรยุทธโบราณเท่านั้น ที่โชคดีก็คือพรรควรยุทธโบราณมีการฆ่าฟันมากมาย มีการเรียนรู้และสืบทอดยาวนาน โดยปกติพวกเขาจึงไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของโลกภายนอก มิฉะนั้นถ้าคนที่ยโสโอหัง ใช้หมัดหนึ่งสะเทือนฟ้า หนึ่งฝ่ามือทลายภูผาพวกนี้ออกมาสู่โลกภายนอก ไม่ว่าจะประเทศไหนก็คงไม่