นยังร่วมฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกกับตงฟางเมิ่งแห่งพรรคสุสานโบราณไปด้วย จะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องในโลกของพรรควรยุทธโบราณได้จริงๆ เหรอ?
“พี่เถียน งั้นคุณ…ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องสำคัญมากต้องทำ คงไม่ร่วมทางไปกับพวกเราหรอก บาย!” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“ไอ้หนูแก…” เถียนปอกวงส่ายหน้า ยิ้มอย่างอับจนคำพูด ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี เห็นได้ชัดว่าเย่เทียนเฉินไม่อยากเดินทางกับตน แบบนี้ถ้าถูกคนอื่นพบหรือเห็นเข้าคงถูกตามฆ่าอย่างน่าอนาจยิ่งกว่า
แน่นอนว่าเย่เทียนเฉินแค่ล้อเล่นเท่านั้น เดิมทีเขาก็เป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมาคนหนึ่ง ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน ไม่ว่าจะเป็นเพราะฤทธิ์สุราหรือเป็นเพราะเสียดายฝีมือจริงๆ ก็สาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวงไปแล้ว ในเมื่อทำแบบนี้ เขาเย่เทียนเฉินก็ไม่ขี้ขลาดและจะไม่ยอมถอย ต่อให้เถียนปอกวงเป็นโจรชั่วช้าที่ทั่วทั้งโลกของวรยุทธโบราณตามฆ่า เขาเย่เทียนเฉินก็จะพูดเพียงประโยคเดียวนั่นก็คือ บิดาจะสาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวงหรือไม่เกี่ยวอะไรกับพรรควรยุทธโบราณของพวกแก!
ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องของเถียนปอกวงทำให้เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งคิดไม่ถึงจริงๆ กล่าวคือเถียนปอกวงเป็นแค่คนที่น่าสงสารคนหนึ่งเท่านั้น จิตใจถูกทำร้ายอย่างรุนแรงตั้งแต่เด็ก หลายปีมานี้ล้วนแบกรับความเข้าใจผิดของคนอื่นมาโดยตลอด ถูกคนอื่นไล่ฆ่ามาโดยตลอด แต่ยังคงทำเรื่องต่างๆ ตามนิสัยของตัวเอง ไม่เคยอธิบายอะไร ยอมแบกรับความอยุติธร
