คุณอย่าร่ายกลอนได้หรือเปล่า?”
“เปลี่ยนประโยคบ้างได้หรือเปล่า?”
“เปลี่ยนประโยคเหรอโทษทีฉันได้แค่ประโยคนี้!” เถียนปอกวงจิ๊ปากแล้วพูดขึ้น
ในตอนที่เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งทนไม่ไหวต้องการอัดเถียนปอกวงแรงๆ สักครั้ง เงาล่างสองเงาก็พุ่งออกมาจากป่า ปราณกระบี่เย็นยะเยือกเปล่งประกาย ทิ่มแทงเข้ามายังศีรษะของเถียนปอกวงโดยตรง
เคร้ง!
เคร้ง!
จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า เพลงดาบว่องไวของเถียนปอกวงไม่ได้กระจอก พริบตาเดียวก็ชักดาบออกมาจากหลัง ขวางปราณกระบี่สองสายที่จู่โจมมาจากเบื้องหน้าไว้ได้ เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งได้สติกลับมา เตรียมพุ่งเข้าไปช่วยเหลือ ไหนเลยจะรู้ว่าเถียนปอกวงกลับโบกมือ “สองคนนี้ฉันฆ่าได้ง่ายๆ พวกแกไม่ต้องเข้ามายุ่ง พวกที่มาไม่เห็นจะเท่าไหร่!”
………………………..
