่งก็ตบมาที่แก้มขวาจนรู้สึกเจ็บ มีเลือดไหลออกมาจากปาก
“เย่เทียนเฉิน นายถึงกับช่วยไอ้โจรชั่วนี่ขวางฉันเชียวเหรอ?” ตงฟางเมิ่งคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินจะเข้าข้างโจรชั่วอย่างเถียนปอกวง รู้สึกโกรธจนพูดอะไรไม่ออก จะคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะช่วยเจ้าโจรชั่วคนนี้ ทันใดนั้นจึงเอ่ยถามเสียงดัง
“เข้าใจผิดแล้ว เข้าใจผิดไปหมดแล้ว ตอนนี้ฉันกับพี่เถียนสาบานเป็นพี่น้องกันแล้ว เธอก็เห็นแก่ความสัมพันธ์ของพวกเราเถอะ ทุกคนล้วนเป็นคนกันเอง คนกันเองทั้งนั้น!” เย่เทียนเฉินรีบพูดด้วยรอยยิ้ม
“อะไรนะ? นายกับเถียนปอกวงสาบานเป็นพี่น้องกันแล้ว? นาย…”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน ตงฟางเมิ่งก็โกรธจนแทบจะกระอักเลือด อยากจะเป็นลมไปเสียให้ได้ เย่เทียนเฉินถึงกับสาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวงเลยเหรอ? จะมีคนกล้าทำเรื่องอย่างสาบานเป็นพี่น้องกับเถียนปอกวงด้วยเหรอ? หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คำว่าเย่เทียนเฉินคงโด่งดังไปทั่วทั้งโลกวรยุทธโบราณในพริบตาแล้ว!
เถียนปอกวงเป็นใครกัน? เป็นมหาโจรชั่วช้า เป็นโจรไร้อยางอาย ทุกคนในโลกวรยุทธโบราณล้วนอยากจะฆ่าเขา มีชีวิตอยู่กับการถูกไล่ฆ่าทั้งวัน ใครจะกล้าเข้าใกล้เขาบ้าง? โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครั้งนี้เถียนปอกวงไปหาเรื่องพรรคท่องกระบี่ ไปหยอกล้อลูกสาวของหัวหน้าพรรคท่องกระบี่ เกือบจะปลุกปล้ำเธอได้สำเร็จอยู่แล้ว เรื่องนี้โด่งดังมาก พรรคท่องกระบี่ทุ่มเทกำลังออกตามล่า ต่อให้ต้องตาม
