งพิเศษที่แข็งแกร่งออกมาในช่วงเวลาสำคัญได้ แต่อย่างมากก็ทำได้แค่ปกป้องตัวเองเท่านั้น ไม่สามารถช่วยตงฟางเมิ่งออกมาได้ ดังนั้นในสถานการณ์นี้จึงไม่มีประโยชน์โดยสิ้นเชิง สิ่งสำคัญยังคงเป็นสติปัญญา
แต่ละเสียงดังขึ้น ล้วนเป็นเสียงของเนื้อที่ถูกฟันจนเลือดพุ่งกระฉูด คราวนี้ดาบอันรวดเร็วของเถียนปอกวงตวัดฟันลงบนร่างของเย่เทียนเฉินไม่หยุด ทุกครั้งที่เถียนปอกวงตวัดดาบ บนร่างของเย่เทียนเฉินก็จะมีรอยดาบหลงเหลืออยู่ เย่เทียนเฉินเจ็บจนต้องกัดฟัน เพียงแต่ยังไม่ยอมหยุดมือ พยายามโจมตีสังหารเถียนปอกวงต่อไป ต้องการฆ่าเจ้าหมอนี่ให้ตาย
ปึก!
เคร้ง!
เย่เทียนเฉินชะงักอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน เนื่องจากกระบี่เซวียนหยวนในมือของเขาถูกฟันร่วงไปแล้ว ดาบตัดฟืนของเถียนปอกวงพาดอยู่ที่คอของเขา ขอเพียงเถียนปอกวงออกแรงเล็กน้อย ดาบตัดฟืนในมือเขาก็เอาชีวิตเย่เทียนเฉินได้แล้ว
“เคล็ดวิชากระบี่สิบอักษรของแกก็เป็นแค่ตดหมา จะร้ายกาจกว่าเพลงดาบว่องไวของฉันรึไง?” เถียนปอกวงพูดกับเย่เทียนเฉินพลางยิ้มถากถาง
“หึ เพลงกระบี่สิบอักษรของฉันลึกล้ำสูงส่ง สติปัญญาแบบแกจะเข้าใจได้รึไง? แต่ฉันเพิ่งจะคิดค้นออกมาเท่านั้น ยังมีบางอย่างไม่เข้าใจ ไม่งั้นแกคงถูกฉันฆ่าตายไปนานแล้ว ตอนนี้นับว่าแกได้เปรียบ ถือโอกาสที่เพลงกระบี่สิบอักษรของฉันยังไม่สำเร็จ นับว่าฉันแพ้แล้ว แกฆ่าฉันเถอะ!” เย่เทียนเฉินพูดออกมาอย่างเฉียบแหลม แค่นเสียงครั้งหนึ่ง มองไปยังเ
