ถียนปอกวงอย่างไม่พอใจ
ความจริงงการต่อสู้ของเย่เทียนเฉินและเถียนปอกวงสู้กันด้วยเพลงดาบและเพลงกระบี่เท่านั้น ถึงแม้เย่เทียนเฉินจะรู้ว่า ต่อให้ตนใช้พลังพิเศษที่แข็งแกร่งก็ไม่แน่ว่าจะเอาชนะเถียนปอกวงได้ จะอย่างไรเคล็ดวิชาเทพท่องโดดเดี่ยวใต้หล้าของเจ้าหมอนี่ก็สามารถทะยานไปไกลเป็นหมื่นเมตรในเวลาเพียงชั่วพริบตา ไม่ใช่อะไรที่คนธรรมดาจะตามทัน ยิ่งไปกว่านั้น ภายในห้องหินที่มีขนาดไม่ใหญ่นี้ หากใช้เคล็ดวิชาพลังพิเศษที่แข็งแกร่งออกมา ตงฟางเมิ่งที่ถูกสกัดจุดชีพจรจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้อาจจะได้รับบาดเจ็บ ส่วนหลี่ชิวสุ่ยน่ะเหรอ เย่เทียนเฉินอยากซัดผู้หญิงคนนี้ให้ตายจริงๆ
“ฉันได้เปรียบงั้นเหรอ? ไอ้หนู แกนี่ยังปากแข็งจริงๆ ได้ งั้นจะให้เวลาแกครึ่งวัน ฝึกเพลงกระบี่สิบอักษรอะไรนั้นให้สำเร็จซะ ยังไงฉันก็เป็นผู้อาวุโสที่โตกว่าแกหลายปี ถ้าคิดเล็กคิดน้อยกับไอ้หนูอย่างแกแล้วข่าวแพร่ออกไป คงทำลายชื่อเสียงเถียนปอกวงของฉันหมด!” เถียนปอกวงเก็บดาบตัดฟืนในมือขวาของตน มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างหยอกล้อ
เย่เทียนเฉินมองเถียนปอกวงเดินไปด้านข้าง จากนั้นเขาจึงนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น บาดแผลจากดาบบนร่างของเขาแม้จะไม่หนักหนาอะไร แต่จะมากจะน้อยก็ยังส่งผลกระทบกับการเคลื่อนไหว ยิ่งไปกว่านั้นเขาพบว่า ถึงแม้เถียนปอกวงจะเป็นโจรชั่วคนหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่ปีศาจที่ฆ่าคนเป็นผักปลา เมื่อเทียบกับหลี่ชิวสุ่ยแล้วไม่รู้ว่าดีกว่ามากแค่ไหน ด
