ปแล้ว ไหนเลยจะมีชีวิตอยู่มาถึงตอนนี้ได้
ในตอนที่เถียนปอกวงและเย่เทียนเฉินต่อสู้กันด้วยดาบและกระบี่จบ เย่เทียนเฉินก็ยังไม่ถูกฆ่า เถียนปอกวงเองก็ยังไม่ถูกฆ่า ตงฟางเมิ่งและหลี่ชิวสุ่ยเบิกตามองคนทั้งสองด้วยความตื่นตะลึง
“ไม่เลวๆ ดูท่าทางแกก็เพิ่งจะอายุไม่เกิน 20 ถึงกับสามารถรับเพลงดาบที่รวดเร็วของฉันได้เลย!” เถียนปอกวงพูดอย่างจริงจัง เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าที่ดูอายุน้อยขนาดนี้ พลังบ่มเพาะกลับไม่ต่ำต้อย เพลงดาบที่รวดเร็วของตนมีชื่อเสียงโด่งดัง โดยปกติทุกครั้งที่ตวัดดาบจะทำให้ศีรษะของผู้อื่นต้องตกสู่พื้น เย่เทียนเฉินรับไปอย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่า 10 กระบวนท่า เมื่อดูจากอายุและพลังบ่มเพาะของเขา ภายในโลกของวรยุทธโบราณแห่งนี้คงหาคนเช่นเขาออกมาได้ไม่กี่คน
“แกเองก็ไม่เลว ดูแล้วคงอายุไม่เกิน 30 ปี ถึงกับสู้กับฉันได้ นับว่าแกร้ายกาจ!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่ยอมอ่อนข้อ
“ฮ่าๆๆๆ แกดูเสื้อผ้ากับกางเกงของตัวเองเถอะ…” เถียนปอกวงพูดแล้วหัวเราะเสียงดัง
เย่เทียนเฉินไปมองไปยังเถียนปอกวงอย่างระมัดระวังเพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายลอบโจมตีตน แต่ในตอนที่เขาเห็นเสื้อผ้าและกางเกงของตนก็ยังอดไม่ได้ที่จะลอบตื่นตะลึงในใจ รู้สึกชื่นชมเพลงดาบอันรวดเร็วของเถียนปอกวงขึ้นมา ความสามารถของโจรชั่วคนนี้แข็งแกร่งมาก เหนือกว่าตนเองเสียอีก หากต้องการช่วยตงฟางเมิ่งออกมาจากมือของเถียนปอกวงคงไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น
หล
