“ศิษย์น้องเล็ก เธอทำให้ฉันลำบากจริง!”
หลี่ชิวสุ่ยเดินเข้ามา ในดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร มองไปยังตงฟางเมิ่งอย่างเย็นชา สำหรับหลี่ชิวสุ่ยที่เป็นผู้หญิงโหดเหี้ยม ตอนที่อยู่ในอุโมงค์น้ำแข็ง เพียงเพราะอยากได้คัมภีร์ดรุณีหยก เธอถึงกับถูกเย่เทียนเฉินพันธนการเหมือนกับดักหนู จนไม่ได้ฆ่าตงฟางเมิ่งและเย่เทียนเฉินทันที ทำให้พวกเขาหนีไปได้ เกือบจะหาไม่เจออยู่แล้ว ตนเดินอยู่ในสุสานโบราณอย่างยากลำบาก แผนตามหาคัมภีร์ดรุณีหยกก็ล้มเหลว ครั้งนี้หลี่ชิวสุ่ยไม่พูดอะไรมาก เกิดความคิดที่จะสังหารแน่แล้ว ต่อให้ไม่ได้คัมภีร์ดรุณีหยกเธอก็จะไม่ออมมือให้ตงฟางเมิ่งอีก จะฆ่าตงฟางเมิ่งซะแล้วค่อยๆ หาของในพรรคสุสานโบราณ จะอย่างไรก็คงหาอะไรเจอบ้าง ทำไมต้องปล่อยคนที่จะเป็นอุปสรรคในอนาคตไปด้วย ถ้าหากปล่อยให้ตงฟางเมิ่งสำเร็จวิชาคัมภีร์ดรุณีหยกอย่างสมบูรณ์จริงๆ เกรงว่าคนที่ต้องหนีคงจะเป็นเธอหลี่ชิวสุ่ย
ตงฟางเมิ่งเห็นหลี่ชิวสุ่ยเดินเข้ามาก็ขมวดคิ้ว เธอรู้ว่าศิษย์พี่ไม่มีความรู้สึกของการเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักกันแน่นอน อย่างไรก็ตามเธอยังคิดจะยืดเยื้อเวลาออกไปอยู่ เธอต้องการฝึกคัมภีร์ดรุณีหยกให้สำเร็จ ตอนนี้คิดแต่จะเพิ่มพูนพลังความสามารถ บางทีอาจจะเอาชนะศิษย์พี่ได้ แต่ยังกังวลเรื่องความปลอดภัยของเย่เทียนเฉิน กังวลมากจริงๆ
“ศิษย์พี่ใหญ่ เธอกับฉันไม่มีความแค้นต่อกัน เธอก็แค่ต้องการเคล็ดวิชาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกเท่านั้
