ิดแบบนี้จริงๆ ฉันก็ดีใจ ใช่แล้ว เจ้าหนุ่มหน้าขาวนั่นล่ะ?” หลี่ชิวสุ่ยเอ่ยถามอย่างระมัดระวังด้วยกลัวว่าเย่เทียนเฉินจะลอบโจมตีจากที่ใดสักแห่ง
“ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน หลังจากฉันกับเขาลงมาก็แยกย้ายกันแล้ว!” ตงฟางเมิ่งพูดโกหก แน่นอนว่าไม่อาจให้หลี่ชิวสุ่ยรู้ว่าเย่เทียนเฉินถูกขังอยู่ในโลงศพหิน มิฉะนั้นจะอันตรายมาก!
“อ้อ ในเพื่อในเมื่อเธอจะเคารพฉันเป็นหัวหน้าพรรค ถ้างั้นก็มอบเคล็ดวิชาคัมภีร์ดรุณีหยกออกมาเถอะ ในฐานะที่ฉันเป็นหัวหน้าพรรค ควรจะครอบครองวิชาที่สูงส่งที่สุดของพรรคสุสานโบราณของพวกเรา ซึ่งก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว เธอว่าถูกหรือเปล่า?” หลี่ชิวสุ่ยรีบใช้อำนาจหัวหน้าพรรคสุสานโบราณของเธอทันที
ตงฟางเมิ่งชะงักไป ลุกขึ้นยืนจากพื้น รู้ว่ามาถึงขั้นที่ไม่สามารถถ่วงเวลาต่อไปได้อีก หลี่ชิวสุ่ยเป็นคนฉลาด ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นคนโหดเหี้ยมมาก พูดแต่ละคำก็ไม่พ้นความคิดที่ว่าจะให้ตนท่องเคล็ดวิชาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกออกมา ถึงแม้จะใช้ตำแหน่งหัวหน้าพรรคมาทำให้หลี่ชิวสุ่ยหวั่นไหวได้ชั่วคราว แต่ก็ไม่อาจดึงเธอได้อีกต่อไป ทำได้เพียงเตรียมตัวต่อสู้อยู่ทุกเมื่อ
“ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่บอกเคล็ดวิชาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกกับเธอ ความจริง ทั้งหมดเป็นเพราะหวังดีกับเธอ!” ตงฟางเมิ่งทอดถอนใจ
“อ้อ? ดีกับฉันเหรอ?” หลี่ชิวสุ่ยขมวดคิ้วถาม
“เมื่อปีนั้น หลังจากที่เธอไปจากพรรคสุสานโบราณ ท่านอาจารย์ก็ป่วยหนึ่งเดือนกว่า ท่านอาจ
