ว เขาไม่มั่นใจว่าจะหากระบี่เซวียนหยวนออกมาท่ามกลางกระบี่นับหมื่นเล่มในชั่วพริบตาได้จริงๆ ปรมาจารย์กระบี่พูดได้ชัดเจนมาก โอกาสมีเพียงครั้งเดียว เมื่อเขาเข้าไปหยิบกระบี่เซวียนหยวนแล้วหนีมา บางทีอาจจะมีโอกาสได้ครอบครองกระบี่เซวียนหยวน แน่นอนว่าเย่เทียนเฉินต้องหยิบกระบี่เซวียนหยวนที่แท้จริงเท่านั้นถึงจะทำได้ หากเขาหยิบกระบี่เซวียนหยวนผิดเล่ม เช่นนั้นก็จะต้องพบกับไอสังหารจากกระบี่นับหมื่นเล่มตามฆ่า สิ่งที่รออยู่มีเพียงความตาย
ปรมาจารย์กระบี่มองเย่เทียนเฉิน เห็นว่าเจ้าหนูคนนี้มองไปยังค่ายกลหมื่นกระบี่โดยไม่พูดอะไร อดไม่ได้ที่จะคิดว่า เจ้าหนูนี่คงไม่ได้ขี้ขลาดแล้วหรอกนะ? ปรมาจารย์กระบี่เริ่มเข้าใจนิสัยของเย่เทียนเฉินบ้างแล้ว คนคนนี้เป็นคนที่ทำให้ผู้อื่นมองไม่ออก จะตกม้าตายทีหลังก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้
“ทำไม? เจ้ากลัวเหรอ?” ปรมาจารย์กระบี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
ตอนนี้เย่เทียนเฉินไม่ได้พูดอะไร นั่งขัดสมาธิลงโดยหันหน้าหาค่ายกลหมื่นกระบี่ หลับตาลง ใช้ใจไปสัมผัส ปรมาจารย์กระบี่ชะงักไป ไม่ได้พูดอะไรอีก พยักหน้าด้วยความชื่นชม เขามองคนไม่ผิดจริงๆ ถึงแม้ว่าเย่เทียนเฉินจะดูเหลาะแหละไปบ้าง หลายครั้งอาจจะดูพึ่งพาไม่ได้ แต่กลับมีศักยภาพและมีความพยายาม จิตใจแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง ดูเหมือนจะไม่มีเรื่องใดที่ทำให้เขาสั่นคลอนได้เลย คนที่มีนิสัยเช่นนี้จะได้เป็นผู้แข็งแกร่งหรือไม่ก็อยู่ที่เวลาเท่านั้น
เมื่อถ
