ินจะต้องไปดาวจักรพรรดิให้ได้!” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวหนักแน่นในใจ
“เพียงแต่ผ่านไปหมื่นปีแล้ว ต่อให้ภรรยาและลูกสาวของคุณเดินทางไปดาวจักรพรรดิก็อาจจะ…” เย่เทียนเฉินไม่อยากทำลายความหวังสุดท้ายของปรมาจารย์กระบี่จึงหยุดพูดอยู่เท่านั้น
“ข้ารู้ เจ้าอยากพูดว่าพวกนางตายไปแล้ว แต่ที่ข้าอยากบอกเจ้าก็คือ การที่ดาวจักรพรรดิถูกเรียกว่าดาวจักรพรรดิ นอกจากเป็นเพราะตั้งแต่จักรวาลก่อกำเนิดโลกจนมาถึงปัจจุบันมีผู้ยิ่งใหญ่หลายคนที่ไปที่นั่นแล้ว ยังเป็นเพราะดาวจักรพรรดิเป็นโลกที่เต็มไปด้วยสีสันและความพิศวง ที่นั่นผู้แข็งอกร่งที่เหาะเหินเดินอากาศ พลิกฝ่ามือเคลื่อนเมฆหรือโบกมือเรียกฝนมีจำนวนมาก และยังมีทั้งมนุษย์ สัตว์ประหลาดและปีศาจดำรงอยู่ เพราะเหตุนี้ผู้แข็งแกร่งทุกคนจึงไล่ตามพลัง ไล่ตามความเป็นอมตะ ที่นั่นเป็นสถานที่ที่รวบรวมวิธีการมีชีวิตยืนยาวอยู่มากที่สุด การมีชีวิตอยู่เป็นหมื่นปีไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกประหลาดอันใด ต่อให้จะทำได้ยาก แต่ภรรยาของข้าเป็นผู้แข็งแกร่งระดับนักรบจักรพรรดิขั้นต้นตั้งแต่ก่อนจะเดินทางไปยังดาวจักรพรรดิแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น การเรียนรู้และพรสวรรค์ของนางสูงส่งกว่าข้านัก!” ปรมาจารย์กระบี่มองเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างจริงจัง
คำพูดนี้ของปรมาจารย์กระบี่ทำให้เย่เทียนเฉินตกตะลึงจนอ้าปากค้างจริงๆ คิดไม่ถึงว่าดาวจักรพรรดิจะเป็นโลกแบบนั้น ที่ทำให้เขาอยากรู้ก็คือ ภรรย
