รรค์จะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่รุนแรงเท่าทัณฑ์สวรรค์ที่ต้องพบในตอนที่จะกลายเป็นเทพราชัน
“ข้าไม่เพียงแต่ตายเช่นนี้ แต่ยังถูกผู้อื่นแย่งชิงกระบี่เซวียนหยวนไปด้วย โชคยังดีที่เลือดหยดหนึ่งของข้าซึมเข้าสู่ภายในของกระบี่เซวียนหยวนจึงรักษารอยประทับจิตวิญญาณของข้าไว้ได้ กระทั่งผู้ใดนำกระบี่เซวียนหยวนไป เขาหน้าตาเป็นอย่างไร และแข็งแกร่งขนาดไหน ข้าเองก็ไม่รู้หลาย พันปีมานี้ข้าตื่นขึ้นมาช้าๆ แต่กระบี่เซวียนหยวนก็เกือบจะหลับไหลแล้ว ทั้งยังผ่านมือคนมามากมาย ก่อนหน้าเจ้ามีอยู่หกคนจริงๆ แต่พวกเขาก็ตายทั้งหมด ไม่มีใครปราบกระบี่เซวียนหยวนได้เลย!” ปรมาจารย์กระบี่พูดพลางส่ายหน้า
เย่เทียนเฉินมองปรมาจารย์กระบี่ ชายชราคนนี้ดูไม่เหมือนกำลังโกหกตน ท่าทางการที่เขาย้อนกลับสู่เหตุการณ์เมื่อปีนั้นอีกครั้งจะทำให้เขารู้สึกเสียใจขึ้นมาจริงๆ แล้ว เขารู้สึกโกรธเกรี้ยวและรับรู้ถึงความรู้สึกโศกฌสร้าอีกครั้ง ตนเองถูกผู้อื่นฆ่า ที่สำคัญก็คือในฐานะที่เป็นปรมาจารย์ช่างตีเหล็กอันดับหนึ่งในใต้หล้า เขาเพิ่งจะจับกระบี่เซวียนหยวนซึ่งเป็นกระบี่เทพที่ทำให้ฟ้าดินต้องสั่นสะเทือน ยังไม่ทันได้ตรวจสอบความลับของมันก็ถูกผู้อื่นซัดจนตายในฝ่ามือเดียว จึงรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจ
“แต่นี่มันเรื่องเมื่อหมื่นปีก่อน หากคิดจะตรวจสอบให้ชัดเจนคงไม่ง่าย คนที่ลอบสังหารคุณคนนั้นคงตายไปนานแล้ว อย่าได้ดื้อด้านเกินไปเลย!” เย่เทียนเฉินรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง เขา
