สัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าและความไม่ยินยอมพร้อมใจของปรมาจารย์กระบี่ เขาเองก็เป็นคนที่มีความโศกเศร้าและไม่ยินยอมพร้อมใจเช่นเดียวกัน ในตอนที่อยู่ดาวสิ้นโลก คนสนิทและสหายของเขาตายทั้งหมด ตัวเขาเองก็ตาย แต่ได้มาเกิดใหม่ในโลกแห่งนี้ มิฉะนั้นเขาเย่เทียนเฉินคงหายไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิง และเพราะแบบนี้เขาจึงหวงแหนโอกาสครั้งใหม่นี้มากเป็นเท่าตัว กดข่มความโศกเศร้าและความไม่ยินยอมพร้อมใจทั้งหมดออกไว้ในใจ ในฐานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง การไล่ตามพลังที่แข็งแกร่งที่สุดและสืบหาความลับของการมีชีวิตยืนยาวเป็นเรื่องจำเป็น แต่ในฐานะลูกผู้ชายคนหนึ่ง การกลับไปแก้แค้นให้สหายที่ตายไปของตนที่ดาวสิ้นโลกก็เป็นเรื่องจำเป็นเช่นกัน
“ไม่ ข้ารู้สึกได้ว่าคนคนนี้ยังไม่ตาย!” ปรมาจารย์กระบี่เอ่ยปากกล่าวอย่างดุดัน
“กระบี่เซวียนหยวนถูกผนึกเอาไว้ในโลงศพหินมาหลายพันปีแล้ว คุณรู้ได้ยังไงว่ายอดฝีมือที่ลอบสังหารคุณเมื่อปีนั้นยังไม่ตาย?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามอย่างสงสัย
“สัญชาตญาณ! เจ้าอายุน้อยเช่นนี้ก็มีพลังบ่มเพราะขนาดนี้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังมีศักยภาพไร้ขีดจำกัด เชื่อว่าเจ้าเองก็ต้องเคยได้ยินเรื่องดาวจักรพรรดิมาก่อน!” ปรมาจารย์กระบี่มองเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างจริงจัง
“ดาวจักรพรรดิ? สมัยโบราณของโลกนี้มีคนเดินทางไปดาวจักรพรรดิจริงๆ และดาวจักรพรรดินี้มีตัวตนอยู่จริงๆ เหรอครับ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความตื
