ช่างตีเหล็กมาชั่วชีวิต ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้พบเหล็กเทพเช่นนี้ ในฐานะที่เป็นคนที่เรียกได้ว่าถึงขั้นหลงใหลในการตีเหล็ก จะยอมแพ้ได้อย่างไร? เมื่อเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์เช่นนี้ กำลังมนุษย์ไม่อาจต่อต้าน วิธีเดียวที่ปรมาจารย์กระบี่คิดได้ก็คือ ถือก้อนเหล็กนั้นหนีไป!
ตู้มๆๆ …
เสียงระเบิดของการโจมตีดังขึ้น ลูกบอลสายฟ้าที่มีขนาดใหญ่ร่วงลงมา ปรมาจารย์กระบี่ซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับนักรบจักรพรรดิขั้นต้น เรียกได้ว่าไม่ว่าจะอยู่ในยุคสมัยของเขาหรือในปัจจุบันนี้ก็เพียงพอที่จะปั่นป่วนสวรรค์ แต่ตอนนี้กลับตกอยู่ในสภาพที่ต้องหนีการโจมตี สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นี้ไม่ได้ฟาดฟันมาเพราะเขา แต่เป็นเพราะก้อนเล็กในมือเขา นี่เป็นทัณฑ์สวรรค์ที่มากพอจะทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับเทพราชันต้องตื่นตะลึง ร้ายกาจมากจริงๆ หากกล่าวว่ามีอำนาจทลายฟ้าถล่มดินก็ไม่นับว่าเกินไป
ในเวลาสั้นๆ เพียงไม่ถึงหนึ่งในสามก้านธูป บริเวณรอบๆ ในรัศมีหมื่นลีล้วนถูกทำลาย ถูกพลังของสายฟ้าระเบิดจนสิ้น บนพื้นไม่เห็นผืนดินที่สมบูรณ์แบบไร้ความเสียหายแม้แต่ก้อนเดียว ไม่มีต้นไม้ใดที่สมบูรณ์ ภูเขาสูงทั้งหมดถูกถล่มจนราบเป็นหน้ากลอง ภาพเช่นนั้นเพียงแค่คิดก็ทำให้ผู้คนต้องหวาดกลัวแล้ว
“รู้แล้วหรือไม่ว่ายามนั้นน่าหวาดกลัวเพียงใด? แต่เรี่ยวแรงจะตอบโต้แม้แต่น้อยก็ยังไม่มี!” ปรมาจารย์กระบี่อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ตนเองเป็นยอดฝีมือระดับนักรบจักรพรรดิขั้นต้นที่สง่างามคนหน
