ไรไม่เคยมีใครกล้าบ่นหรือกล้าโจมตีทัณฑ์สวรรค์มาก่อน นี่ไม่ใช่ว่าต้องการยั่วยุฟ้าดินให้ส่งทัณฑ์สวรรค์ลงมามากยิ่งขึ้นหรอกหรือ? ยังไม่มีใครโง่ถึงขั้นนั้น
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว พบว่าในภาพ ปรมาจารย์กระบี่เผชิญหน้ากับมังกรสายฟ้าทั้งสามตัวที่ทะยานลงมาอีกครั้ง บรรยากาศทั้งร่างเปลี่ยนไป เดิมทีดูผิวเผินเหมือนชายชราที่มีผมและหนวดเคราขาวโพลนผู้หนึ่ง กระทั่งเดินก็ยังอาจจะเป็นปัญหา แต่ในตอนนี้เขากลายเป็นเหมือนสิงโตที่จำศีลมานาน ค้อนในมือขวาฟาดไปบนก้อนเล็กที่มือซ้าย ในขณะเดียวกันมือทั้งสองก็สูญเสียค้อนและก้อนเหล็กไป กระโดดทะยานตัวพุ่งขึ้นฟ้า ประทับฝ่ามือทั้งสองลงมา นั่นก็คือวิธีการประทับตราซึ่งเป็นเคล็ดวิชาวรยุทธโบราณ
“เคล็ดวิชาข่ายสวรรค์ขังมังกร!”
ปรมาจารย์กระบี่ตะโกน มือทั้งสองยื่นไปเบื้องหน้า โจมตีตาข่ายใสที่มองทะลุได้ออกไปจากฝ่ามือ พริบตาเดียวก็กระทบถูกมังกรสายฟ้าที่กำลังพ่นแสงสายฟ้าออกมาจากปากจนหยุดมันไว้ได้ ในขณะเดียวกันก็ทำให้มังกรสายฟ้าทั้งสามตัวถูกกักขังอยู่ด้านใน ไม่ว่ามังกรสายฟ้าทั้งสามจะดิ้นอย่างไร ต่อให้ดิ้นจนท้องฟ้าสั่นสะท้านแต่ก็ไม่อาจสะบัดออกจากตาข่ายโปร่งแสงนี้ได้ ปรมาจารย์กระบี่ไม่กล้าละเลย แม้นี่จะไม่ใช่มังกรที่แท้จริง เป็นเพียงทัณฑ์สวรรค์จากสวรรค์ที่แปรสภาพออกมาเท่านั้น แต่เขาก็ไม่กล้าเบาใจ ดังนั้นจึงบินขึ้นไป โจมตีมังกรสายฟ้าไปสามหมัด
ฟุ่บ!
ปรมาจารย์กระบี่ร่วงลงมาสู่พื้น ตอนนี้
