เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ไม่มีการสั่นสะเทือนอะไรอีกต่อไป ดูเหมือนว่าทัณฑ์สวรรค์จะผ่านไปแล้ว เขาใช้มือซ้ายหยิบ “เหล็ก” ขึ้นมาอีกครั้ง มือขวาหยิบค้อนขึ้นมา ทำการตีเหล็กต่อไป ทุกครั้งที่ตีลงไปยังคงมีภาพอันลึกลับปรากฏออกมา ประเดี๋ยวก็เป็นภาพสุริยันจันทราและดวงดาว ประเดี๋ยวก็เป็นภาพขุนเขาธาราแมกไม้ใบหญ้า ลึกลับเป็นอย่างมาก ทำให้ผู้คนอยากจะเห็นให้ถึงที่สุด
ตอนนี้เย่เทียนเฉินสั่นสะท้านจนนิ่งไปจริงๆ แล้ว เขาคิดไม่ถึงว่าปรมาจารย์กระบี่จะร้ายกาจขนาดนี้ เหมือนประโยคนั้นที่เขาพูดจริงๆ อย่าเห็นว่าช่างตีเหล็กไม่ใช่ยอดฝีมือ!
จนถึงตอนนี้เย่เทียนเฉินถึงได้รู้ว่าปรมาจารย์กระบี่มีความสามารถในระดับนักรบจักรพรรดิขั้นต้น ซึ่งเทียบเท่ากับผู้มีพลังพิเศษขอบเขตพระเจ้าขั้นต้น แต่เคล็ดวิชาข่ายสวรรค์ขังมังกรของปรมาจารย์กระบี่ร้ายกาจมากจริงๆ ถึงกับทำให้มังกรสามตัวซึ่งเกิดจากจินตนาภาพถูกกักขังเอาไว้ได้ และยังต่อยจนมันระเบิดได้ด้วย เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะคิดถึงตอนที่ตนอยู่ในดาวสิ้นโลก ตอนนั้นเขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังพิเศษในระดับพระเจ้าขั้นต้นเช่นเดียวกัน จินตนาการได้เลยว่ากว่าจะมาถึงจุดนี้ยากลำบากมาก ไม่ใช่ว่าขอบเขตพลังเดียวกันหรือผู้บ่มเพาะที่มีขอบเขตพลังเดียวกันแล้วความสามารถจะเท่าเทียมกัน หากพูดเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีเก่งเท่ากันจนไม่ต้องกลัวอีกฝ่ายหรือ? นี่มีความเกี่ยวพันกับระดับความพยายาม พรสวรรค์ แ
