การใช้พลังที่ง่ายที่สุดเท่านั้น
ที่ผ่านมาเย่เทียนเฉินต้องการทะลวงขอบเขตไปให้ถึงขอบเขตจักรพรรดิมาโดยตลอด เพียงแต่น่าเสียดาย ในตอนที่เขาไปถึงขอบเขตจอมราชันแล้ว เขากลับหยุดชะงักไม่ก้าวหน้า ต่อให้ตอนนี้ไปถึงขั้นสูงของขอบเขตจอมราแล้วก็ไม่สามารถทะลวงพลังไปได้ เนื่องจากบนโลกใบนี้พลังหลิงชี่ที่ช่วยให้ผู้บ่มเพาะทะลวงขอบเขตไปได้แห้งเหือดไปนานแล้ว ไม่อาบ่มเพาะได้โดยสิ้นเชิง นี่เป็นสาเหตุที่ผู้คนมีสุขภาพย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ที่สำคัญก็คือพลังหลิงชี่ที่หล่อเลี้ยงร่างกายเกือบจะหายไปจากโลกนี้ทั้งหมดแล้ว
เรื่องที่เย่เทียนเฉินต้องการกระทำในตอนนี้ก็คือ ต้องการอาศัยเพียงพลังของตนทำการทะลวงขอบเขตอย่างสมบูรณ์ เพียงแต่ไม่รู้ว่าวิธีนี้ของตนจะบ้าคลั่งขนาดไหน หากถูกผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นรู้เข้าคงตกใจจนคางแทบร่วง คนผู้หนึ่ง ต่อให้แข็งแกร่งขนาดไหน พลังของเขาก็มีขีดจำกัด ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งที่มีขอบเขตเทพราชันแล้ว หากต้องการทำลายสวรรค์ทลายปฐพีด้วยการโจมตีเดียวก็ยังต้องอาศัยพลังจักรวาลอันยิ่งใหญ่ ผู้ที่อยู่ในเส้นทางการบ่มเพาะต้องรับพลังฟ้าดินไม่หยุดจริงๆ เพื่อนำมาทำให้ร่างกายของตนแข็งแกร่งขึ้น สุดท้ายในตอนที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริงก็จะสามารถถล่มภูเขาได้ด้วยการโบกมือเล่นๆ เพียงครั้งเดียว ถามหน่อยว่ามีจะกี่คนที่กล้าขวางพลังอำนาจเช่นนี้?
อย่างไรก็ตามในจุดนี้ ตอนที่อยู่ดาวสิ้นโลกเย่เทียนเฉินก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติแล้ว
