ตีลงไป นี่ไม่ใช่กระบี่ธรรมดาแต่เป็นกระบี่แห่งปราชญ์ ถูกจับอยู่ในเมืองง่ายๆ เช่นนี้ไม่ใช่ว่าเป็นการกุมฟ้าดินอยู่ในมือหรือ? จะน่ากลัวเกินไปแล้ว เย่เทียนเฉินเองก็ป้องกันตัวโดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าชายชราคนนี้จะเป็นใคร ไม่ว่าในมือของเขาจะเป็นกระบี่เซวียนหยวนหรือจะเป็นคนที่สร้างกระบี่เซวียนหยวนขึ้นมา แต่พลังบ่มเพาะล้วนลึกล้ำไม่อาจคาดเดา ทำให้ส่วนลึกในใจของเขาต้องสั่นสะท้าน
“วางใจเถอะ ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอก ข้าเองก็ไม่มีความสามารถเช่นนั้น ข้าเป็นเพียงรอยประทับจิตวิญญาณที่ผู้สร้างกระบี่เซวียนหยวนหลงเหลือไว้เท่านั้น หกคนที่มาถึงที่นี่ก่อนหน้านี้ตายไปหมดแล้ว สาเหตุก็คือพวกเขาไม่สามารถปราบกระบี่เซวียนหยวนได้จึงถูกพลังแห่งปราชญ์ฆ่าตาย!” ชายชราส่ายหน้า มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“ถ้างั้นที่นี่คือที่ไหนเหรอครับ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
“ภายในตัวกระบี่เซวียนหยวน เจ้าเป็นคนแรกในรอบพันปีที่สามารถเข้ามาในตัวกระบี่ได้ ในร่างกายของเจ้ามีศักยภาพอันไร้ขีดจำกัดอยู่ บางทีอาจจะลองดูเสียหน่อย!” ชายชรามองสำรวจเย่เทียนเฉินครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น
เย่เทียนเฉินชะงักไป หนึ่งพันปีแล้ว ตนเองเป็นคนแรกในรอบพันปีที่เข้ามาในตัวกระบี่เซวียนหยวนได้ หกคนก่อนหน้านี้ตายไปหมดแล้ว ไม่มีใครทำสำเร็จ ทุกคนล้วนร่างกายแหลกเลวจนตาย ชายชราเบื้องหน้านี้เป็นใครกันแน่? แค่เพียงรอยประทับจิตวิญญาณก็มีพลังลึกลับไม่อาจคาดเดาแล้ว
“ขอบังอา
