ขัดคำพูดของเย่เทียนเฉินแล้วกรอกตาใส่
“ทำไงได้ล่ะ ฉันคนนี้ลงมือโหดเหี้ยมกับผู้หญิงไม่ได้ บางทีสวรรค์คงรักหยกถนอมบุปผาล่ะมั้ง!” เย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงยักไหล่กล่าวด้วยท่าทางจนใจ
ตงฟางเมิ่งได้ยินคำพูดนี้ของเย่เทียนเฉินพลันรู้สึกอยากจะซัดเจ้าหมอนี่ให้ตายจริงๆ รักหยกถนนบุปผา คำพูดเช่นนี้เย่เทียนเฉินยังพูดออกมาจากปากได้ พระอาทิตย์คงต้องขึ้นทางตะวันตกแล้วล่ะ
“เธอ…เธอสำเร็จวิชาคัมภีร์ดรุณีหยกแล้วเหรอ?” หลี่ชิวสุ่ยมองฝ่ามือขวาของตน บนมือมีพลังภายในของฝ่ามือสลายกระดูกอยู่ชั้นหนึ่ง แต่กลับถูกซัดจนสลายไปแล้ว จึงได้แต่มองไปยังตงฟางเมิ่งแล้วเอ่ยถามด้วยความแปลกใจหาใดเปรียบ
“ศิษย์พี่ใหญ่ เห็นแก่ที่พวกเราเป็นศิษย์ร่วมสำนัก เรื่องในวันนี้ฉันจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเธอ หวังว่าจากนี้ไปเธอจะไม่เหยียบย่างเข้ามาในพรรคสุสานโบราณอีกแม้แต่ครึ่งก้าว ไม่งั้นฉันจะจัดการทำความสะอาดพรรคแทนท่านอาจารย์เอง!” ตงฟางเมิ่งมองไปยังหลี่ชิวสุ่ยแล้วพูดขึ้นอย่างเย็นชา
หลี่ชิวสุ่ยชะงักไป ในดวงตาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมดุดัน ถลึงตามองไปยังตงฟางเมิ่ง เธอคิดไม่ถึงเลยว่าความลำพองใจของตนจะทำให้ศิษย์น้องฝึกฝนวิชาคัมภีร์ดรุณีหยกสำเร็จในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ความสามารถและขอบเขตพลังเพิ่มขึ้นมาก บางทีอาจจะเหนือกว่าเธอหลี่ชิวสุ่ยไปแล้ว ตอนนี้เธอจะฆ่าสองคนนี้ได้อย่างไร? แล้วจะต้องทำอย่างไรถึงจะได้เคล็ดวิชาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยก
