รทำอะไรเธอหลี่ชิวสุ่ยได้
“ไสหัวไปด้านโน้นให้พวกเราเดี๋ยวนี้ อย่ารบกวนการฝึกฝนของพวกเรา ไม่งั้นเธอก็อย่าหวังจะได้คัมภีร์ดรุณีหยกไปตลอดกาล!” เย่เทียนเฉินมองหลี่ชิวสุ่ยแล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“แก…”
หลี่ชิวสุ่ยโกรธจนพูดอะไรไม่ออก เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งนับเป็นอาหารในจานของเธอโดยสิ้นเชิง ตอนนี้หากต้องการฆ่าพวกเขาสองคนก็ง่ายประดุจพลิกฝ่ามือ แต่กลับคิดไม่ถึงว่า ในช่วงเวลาสำคัญที่สุดเย่เทียนเฉินจะจับจุดอ่อนของหลี่ชิวสุ่ยได้ ทำให้หลี่ชิวสุ่ยที่เดิมทีกุมอำนาจชี้นำอยู่ในมือและสามารถควบคุมความเป็นความตายของพวกเขาได้ถูกบีบจนพ่ายแพ้ในพริบตา โมโหจนแทบจะมีควันพุ่งออกมาจากทวารทั้งเจ็ด
ในตอนแรกสุดเย่เทียนเฉินยังไม่รู้เรื่องนี้ จนกระทั่งตอนที่หลี่ชิวสุ่ยใกล้จะซัดฝ่ามือทั้งสองลงมาเขาถึงได้เข้าใจ หลี่ชิวสุ่ยไม่กล้าฆ่าพวกเขา หรืออย่างน้อยก็ไม่กล้าฆ่าพวกเขาง่ายๆ เนื่องจากในตอนแรกหลี่ชิวสุ่ยมีอำนาจชี้นำอยู่ในมือ ผู้หญิงคนนี้โหดเหี้ยมและยังมีความสามารถแข็งแกร่งสูงส่ง ต่อให้ตงฟางเมิ่งและตนไม่ได้ถูกพันธนาการเข้าด้วยกันก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่ชิวสุ่ย สามารถพูดได้ว่าแรกเริ่มเดิมทีหลี่ชิวสุ่ยก็สามารถลงมือเต็มที่เพื่อสังหารพวกเขาได้แล้ว แต่จนถึงตอนนี้กลับยังทรมานอยู่นานขนาดนี้ ท่าทางในใจของเธอคงจะรู้สึกกังวล และสิ่งที่ทำให้ปีศาจสาวที่ฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตาอย่างหลี่ชิวสุ่ยผู้นี้กังวลได้ คงมีแค่คัมภีร์ดรุณีหย
