้น ทุกสิ่งทุกอย่างของพรรคสุสานโบราณเป็นของตงฟางเมิ่ง หากตนทำลายทิ้งคงไม่ค่อยดี ยิ่งไปกว่านั้นเป็นไปได้มากว่าจะมีเรื่องอันตรายอะไรเกิดขึ้น ในเมื่อผู้ออกแบบทำเช่นนี้ก็แสดงให้เห็นว่าจะต้องมีวิธีฝ่าไป มิฉะนั้นคนที่เข้ามาถึงด้านในจะออกไม่ได้ไปตลอดกาลเหรอ?
เย่เทียนเฉินวางตงฟางเมิ่งลงด้านข้าง เริ่มสำรวจก้อนกินทุกก้อนที่อยู่รอบๆ ก้อนหินเหล่านี้ถูกขัดจนเรียบ แต่ละก้อนฝังอยู่ในกำแพงต่อเนื่องกันจนเหมือนกับหินเรียบก้อนใหญ่ก้อนเดียวอย่างไรอย่างนั้น เย่เทียนเฉินยื่นมือสัมผัสและเคาะดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน เพื่อจะดูว่ามีก้อนหินที่ผิดปกติอยู่หรือไม่ ถ้ามีก็คงเป็นกลไกที่ใช้สำหรับเปิดประตูหินนี้
เพียงแต่น่าเสียดาย ตรวจสอบอยู่ครึ่งค่อนวันเย่เทียนเฉินก็ยังไม่พบอะไรจนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว หรือว่าตนจะคิดผิด กลไกที่ใช้สำหรับเปิดประตูหินใหญ่นี้อาจไม่ได้อยู่ข้างนอกแต่อยู่ข้างใน? ถ้าเป็นแบบนี้ หากคนด้านนอกต้องการเข้าไป จะต้องให้คนด้านในช่วยเปิด แต่ตอนนี้พรรคสุสานโบราณเหลือตงฟางเมิ่งแค่คนเดียว เป็นไปไม่ได้ที่ด้านในจะมีคนอื่นอยู่ ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?
เย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง มองไปรอบๆ ประตูหิน เส้นทางทั่วทั้งห้องหินมีไข่มุกราตรีที่ส่องสว่างไม่ดับสิ้นไปตลอดกาลติดอยู่ ดังนั้นในพรรคสุสานโบราณจึงสว่างไสวไปทั่ว ไม่ได้มีความมืดครึ้ม แต่แน่นอนว่ามีมุมมืดอยู่บ้าง ไม่ได้จะบอกว่าไม่มีอยู่เลย จะอย่างไรที่นี่ก็มีห้องหิน
