ยังจะฆ่าแก!” เฉินฮุยพูดอย่างมั่นใจยิ่งนัก
“เป็นอย่างนี้นี่เอง…งั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องยั้งมือ หมัดเมื่อกี้ทำลายกระบี่ของแกไปแล้ว หมัดต่อไปจะระเบิดหัวแกซะ!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเรียบเฉย
เฉินฮุยขมวดคิ้วแน่น เขาคิดไม่ถึงว่าเมื่อเย่เทียนเฉินเผชิญหน้ากับยอดฝีมือทั้งสามแห่งพรรคท่องกระบี่อย่างพวกเขาจะไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับมีท่าทางเรียบเฉยด้วยซ้ำ ในคำพูดเต็มไปด้วยเจตนาเหยียดหยามความสามารถของตนเฉินฮุย นับเป็นการโจมตีความมั่นใจและหยิ่งยโสของตนยิ่งนัก
“พวกแกสองคนยังมัวอึ้งอะไรกันอยู่ ฆ่ามันซะ!” เฉินฮุยตะโกน
ศิษย์สองคนที่อยู่หลังเฉินฮุยสบตากัน มือกำกระบี่แน่น พุ่งเข้าใส่เย่เทียนเฉิน สะกิดตัวกระโดดขึ้น กระบี่ซึ่งแฝงไปด้วยปราณกระบี่อันเข้มข้นถูกฟาดฟันไปยังเย่เทียนเฉิน เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว เร่งเร้าพลังพิเศษทั่วทั้งร่างในฉับพลัน พลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นเท่าตัว ในตอนที่ศิษย์แห่งพรรคท่องกระบี่ทั้งสองสองยังไม่ทันได้ฟาดฟันกระบี่ลงมา มือขวาของเย่เทียนเฉินก็ส่องประกาย ทันใดนั้นเลือดสดๆ สาดกระเซ็น ศีรษะของศิษย์พรรคท่องกระบี่ทั้งสองแยกออกจากร่าง ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองไปทางเฉินฮุย ตายตาไม่หลับไปเช่นนี้
เฉินฮุยที่ได้เห็นก็ตกตะลึงครั้งใหญ่ อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเย็นยะเยือก เดินถอยหลังไปสองก้าว เขาคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะร้ายกาจขนาดนี้ โจมตีสังหารศิษย์น้องทั้งสองของเขาไปได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ในมือขวาข
