องเย่เทียนเฉินยังมีง้าวฟางเทียนปรากฏขึ้นด้ามหนึ่ง เขาไม่ได้เรียกกระบี่อวี๋ฉางหรือกระบี่ไท่อาออกมา เนื่องจากไม่จำเป็น หากต้องเรียกหนึ่งในกระบี่เทพออกมาเพียงเพื่อจะฆ่าสามคนนี้ เกรงว่าความสามารถของเขาเย่เทียนเฉินคงจะอ่อนแอเกินไปแล้ว
“แก…แกเป็นใครกันแน่?” เฉินฮุยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่อาจสังหารศิษย์ของพรรคท่องกระบี่ที่มีความสามารถไม่อ่อนแอทั้งสองได้อย่างเย่เทียนเฉิน
“ฉันฆ่าคนของแก เพราะแกมาหาเรื่องฉัน รนหาที่ตาย!” เย่เทียนเฉินพูดออกมาอย่างเรียบเฉย ในตอนนี้เขารู้สึกโกรธขึ้นมาแล้ว เดิมทีไม่คิดจะฆ่าพวกเฉินฮุยทั้งสาม แต่สามคนนี้ถึงกับจะให้เขาเป็นแพะรับบาป ใจคอโหดเหี้ยมเช่นนี้เขาย่อมไม่ยั้งมือ
“หึ โอหัง แกกล้าล่วงเกินพรรคท่องกระบี่ของพวกเรา ต้องตายแน่!” เฉินฮุยแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่ง จ้องมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้นอย่างดุดัน
“แกคิดว่าแกพูดชื่อพรรคออกมาแล้วฉันจะไม่ฆ่าแกรึไง? แกผิดแล้ว แกก็ต้องตายเหมือนกันนั่นแหละ!” เย่เทียนเฉินเผยรอยยิ้มไร้พิษภัยออกมาที่มุมปากแล้วพูดขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน เฉินฮุยก็อดไม่ได้ที่จะใบหน้ากระตุก ดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง ความจริงตอนนี้เขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้บนร่างของเย่เทียนเฉินก็มีไอสังหารแผ่ออกมา ทำให้เฉินฮุยรู้สึกตื่นตะลึงยิ่งนัก ตอนนี้เขาถึงค่อย
