มันกลับไปที่พรรคท่องกระบี่ของพวกเรา พูดจาหนักแน่นว่ามันคือเถียนปอกวงวิปริตคนนั้น พอพูดแบบนั้นท่านอาจารย์จะไม่ดีใจเหรอ? จะต้องให้พวกเราได้เรียนเคล็ดปราณกระบี่ลับแน่นอน พูดให้ชัดเจนก็คือ ไอ้หมอนี่เป็นแพะรับบาปที่จะทำให้พวกเราได้รับเคล็ดปราณกระบี่ลับไงล่ะ!” เฉินฮุยพูดอย่างโหดเหี้ยม
เมื่อพูดเช่นนี้ออกมา ลูกศิษย์ของพรรคท่องกระบี่ทั้งสองคนก็ชะงักไป คิดไม่ถึงว่าศิษย์พี่รองเฉินฮุยจะมีความคิดลึกล้ำขนาดนี้ ในเวลาเพียงพริบตาเดียวก็สามารถคิดวิธีการโหดเหี้ยมเช่นนี้ขึ้นมาได้ ให้เย่เทียนเฉินเป็นแพะรับบาป จะอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ว่าเถียนปอกวงมีหน้าตาอย่างไร เนื่องจากทุกครั้งที่ไอ้วิปริตคนนี้เคลื่อนไหวล้วนปิดบังหน้าตา ความสามารถของเขาอาจจะสู้ประมุขพรรควรยุทธโบราณไม่ได้ แต่ได้รับฉายาว่าโดดเดี่ยวหมื่นลี้ ดังนั้นวิชาตัวเบาจะต้องยอดเยี่ยมแน่นอน ยากที่จะถูกผู้อื่นไล่ตาม ดังนั้นหลายปีมานี้เถียนปอกวงจึงยังไม่ถูกจับ
“แต่ว่า…”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น พวกแกเห็นสาวงามบนหลังไอ้หมอนั่นหรือเปล่า นั่นเป็นสาวงามล่มเมืองเลยทีเดียว ถึงตอนนั้นพวกเราก็สามารถเสพสุขได้ แล้วค่อยฆ่าเธอซะ ตายไปแล้วก็ไม่มีหลักฐาน ต่อให้ตอนหลังมีใครมาพบว่าคนที่พวกเราฆ่าไม่ใช่เถียนปอกวงก็ไม่อาจโทษพวกเราได้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเถียนปอกวงหน้าตาเป็นยังไงกันแน่ ส่วนเคล็ดวิชาปราณกระบี่ลับ พวกเราก็ได้มาแล้ว…” บนใบหน้าของเฉินฮุยเต็มไปด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยม
