ย์พี่เฉินฮุยเป็นอะไรไป?
“เถียนปอกวง แกยังไม่ลงมือตอบโต้อีก ถ้าไม่ตอบโต้ก็ไปตายซะ!” เฉินฮุยสายตาโหดเหี้ยม พูดออกมาด้วยความโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง
เฉินฮุยในตอนนี้รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก ตนมีฐานะเป็นศิษย์อันดับสองของพรรคท่องกระบี่ ฝีมือไม่อ่อนด้อยกว่าศิษย์พี่ใหญ่มากนัก กระทั่งอาจารย์ก็กล่าวชมหลายครั้ง บอกว่าการเรียนรู้ของเฉินฮุยสูงมาก ความสำเร็จในภายภาคหน้าไร้ขีดจำกัด แต่สิ่งที่แปลกประหลาดก็คือ จะอย่างไรท่านอาจารย์ก็ไม่ถ่ายทอดเคล็ดวิชาปราณกระบี่ของพรรคท่องกระบี่ให้แก่เฉินฮุย นี่ทำให้เฉินฮุยไม่พอใจ
ในตอนนี้เฉินฮุยฟาดฟันกระบี่ออกไปติดต่อกันหลายครั้ง ปราณกระบี่พุ่งออกไปในแนวขวาง แต่ไม่สามารถทำร้ายเย่เทียนเฉินได้เลย ถูกการเคลื่อนไหวง่ายๆ ของเขาหลบไปได้ นี่ทำให้เฉินฮุยรู้สึกเสียหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังมีลูกศิษย์น้องอีกสองคนอยู่ด้วย หลังจากนี้ตนจะกลายเป็นหัวหน้าพรรคท่องกระบี่ได้อย่างไร จะมีใครเชื่อฟัง? กระทั่งไอ้วิปริตอย่างเถียนปอกวงที่ทำเรื่องสาระเลวจนคุ้นชินก็ยังจัดการไม่ได้ อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะตอบโต้ ตนลงมือไปหลายครั้งขนาดนั้นแล้วก็ยังไม่อาจฆ่ามันได้ จะขายหน้าเกินไปแล้ว
“เพลงกระบี่ไม่เลวเลย เพียงแต่น่าเสียดาย จากความคิดของฉัน แกยังฝึกไม่ถึงแก่น ฉันไม่ใช่เถียนปอกวงที่พวกแกกำลังตามหา พวกแกจำคนผิดจริงๆ ถ้ายังลงมือกับฉันอีก ฉันจะไม่เกรงใจแล้ว!” เย่เทียนเฉินมองไปยังเฉินฮุยแล้วพูดอย่างจริงจัง
